sleutelplaat
Opengewerkte symmetrische sleutelplaat met twee sfinxen
Een fragment ontbreekt.
onbekend
ontwerper
uitvoerder
koperlegering
dekselkom
kom
mokkaschoteltje
mokkakop
schaal
dessertbord
bord (vaatwerk)
soepbord
sauskom
Servies 'Gioconda'
De modellen van dit servies werden in 1925 ontworpen door Philippe Wolfers, naar aanleiding van de Exposition des Arts Décoratifs et Industriels Modernes in Parijs. Wolfers ontwierp toen een volledig ingerichte kamer, van het meubilair tot het servies. Het ensemble kreeg de naam Gioconda. Waar decorateurs bij het ontwerpen meestal vertrekken vanuit de grootste objecten, zoals meubilair, werkte Wolfers, als juwelier, omgekeerd. Hij begon met een grote centrale schaal in zilver en stemde alle andere ontwerpen daarop af. Het randdecor van deze schaal bestond uit drie over elkaar geplaatste tienhoeken, die samen een art-decopatroon van driehoeken vormden. Ditzelfde motief komt ook terug in het servies. Uit de oorspronkelijke ontwerptekeningen blijkt dat Wolfers een uitvoering in porselein voor ogen had, beschilderd in groen en zwart met vergulde accenten. In de uiteindelijke realisatie werd echter gekozen voor witte faïence fine, geproduceerd door de prestigieuze manufactuur Boch Frères Keramis uit La Louvière. Op de expo van 1925 werden enkel de onderborden en het koffieservies gepresenteerd. Later werd het servies uitgebreid en commercieel op de markt gebracht. Het volledige Gioconda-ensemble werd een groot succes en kreeg lovende kritieken, zowel in België als internationaal. Voor Wolfers, die vier jaar later zou overlijden, betekende het zowel een grote comeback waarmee hij zich kon profileren als moderne ontwerper, als de zwanenzang van zijn carrière.
Wolfers, Philippe
België
vormgieten
bakken
glazuren
Boch Frères Keramis
La Louvière
faïence fine
schenking
Gent
Design Derby: Nederland - België (1815-2015)
Design Derby Nederland België 1815-2015
Art Nouveau en Art Deco uit België
Collectiepresentatie (situatie 2008)
Horta, van Art Nouveau tot Modernisme
Soepbord 'Gioconda'
Dit soepbord werd in 1925 ontworpen door Philippe Wolfers, naar aanleiding van de Exposition des Arts Décoratifs et Industriels Modernes in Parijs. Voor deze gelegenheid ontwierp hij een volledig ingerichte kamer, van het meubilair tot het servies. Het ensemble kreeg de naam Gioconda. Waar decorateurs bij het ontwerpen van zo'n project meestal vertrekken vanuit de grootste objecten, zoals meubilair, werkte Wolfers, als juwelier, omgekeerd. Hij begon met een grote centrale schaal in zilver en stemde alle andere ontwerpen daarop af. Het randdecor van deze schaal bestond uit drie over elkaar geplaatste tienhoeken, die samen een art-decopatroon van driehoeken vormden. De strakke, geometrische vormgeving van deze schaal komt subtiel terug in dit tienhoekige soepbord in witte faïence fine. Dit werd vervaardigd door de gerenommeerde manufactuur Boch Frères Keramis uit La Louvière. Op de tentoonstelling waren enkel de onderborden en het koffieservies te zien, maar nadien werd het servies uitgebreid en commercieel op de markt gebracht. Het volledige Gioconda-ensemble werd een groot succes en kreeg lovende kritieken, zowel in België als internationaal. Voor Wolfers, die vier jaar later zou overlijden, betekende het zowel een grote comeback waarmee hij zich kon profileren als een moderne ontwerper, als de zwanenzang van zijn carrière.
vaas
Twee vazen 'Magnolia'
Deze twee kleine zilveren vazen zijn versierd met een kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van de vaasjes is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd.
Brussel
metaalbewerken
emailleren
zilver
emaillak (materiaal)
marmer
aankoop
Object Stories. Een kijk op de collectie
Katagami Style. Paper Stencils and Japonisme
De dynastie Wolfers. Meesters in zilver
Van Belle époque tot art nouveau. Belgisch zilver 1868-1914.
Uit de reserves. Aspecten van de art nouveau-verzameling
Venezia e la Biennale. I percorsi del gusto.
Philippe und Marcel Wolfers. Art Nouveau und Art Déco aus Brüssel
Les feux de l'Art Nouveau. (België) Diverse musea uit Japan
Glas van 1900 tot heden. Een selectie uit de collectie
Van Nu en Straks. Belle Epoque in Vlaanderen.
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Art Nouveau België. Europalia 80 / België 150
150 jaar kunstnijverheden in België 1830-1980
Belgian art 1880-1914
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst
Philippe Wolfers. Juwelen, zilver, ivoor, kristal (1858-1929)
Art Nouveau in Belgium and France
Philippe Wolfers 1858-1929 Précurseur de l'Art Nouveau. Statuaire. Exposition rétrospective
armstoel
Armstoel 'Fledermaus'
In 1907 opende in Wenen het Cabaret Fledermaus. Elk onderdeel, van het interieur tot de programmaboekjes, werd onder handen genomen door de Wiener Werkstätte, waarvan Josef Hoffmann in 1903 medeoprichter was. Deze armstoel, geschilderd in zwart en wit, was er te zien. Een set van meubels werd als variatie op deze stoel op de markt gebracht als het 'Fledermaus'-ensemble (modelnummer 728). De stoel werd tot minstens 1922 uitgevoerd door Jacob en Josef Kohn, die meubels in gebogen hout machinaal produceerden en ook andere ontwerpen van Hoffman uitvoerden. Ook de grootste concurrent van Kohn, Gebrüder Thonet, bracht variaties op de meubels op de markt. Door de geometrische lijnen en de bollen aangebracht op de verbindingspunten is de stoel een mooi voorbeeld van de moderne Weense stijl. De zitting is herbekleed met Hoffmann-textiel.
Hoffmann, Josef
Wenen
lakken
Jacob & Josef Kohn
beukenhout
textiel (materiaal)
metaal
glas-in-loodraam
Glasraamwand voor Woning Tackels-Plevoets
Dit ensemble van zes glas-in-loodramen maakte deel uit van de oosters geïnspireerde veranda van het herenhuis van de ijzerkoopman Domien Tackels-Plevoets aan de Floraliënlaan in Gent. Ze zijn toegeschreven aan Constant Montald, die voor dit totaalkunstwerk onder andere ook de glasramen van het plafond, vier wandschilderijen op doek, een schoorsteenmantel, een spiegel en een kachel ontwierp. De glas-in-loodramen, die de scheidingswand met de tuin vormden, verenigen florale en geometrische varianten van de art nouveau. Ze tonen elk een compositie van geometrische vlakken in groene en gele tinten. De vier grote panelen zijn versierd met florale motieven en Japanse kalligrafie. De twee buitenste, kleinere panelen bleven volledig abstract en doen al denken aan de strakke, geometrische creaties van Huib Hoste en de Nederlandse groep ‘De Stijl’. De opvallend moderne uitstraling doet vermoeden dat de glasraamwand van latere datum is dan de wanddecoratie op doek, die gesigneerd en gedateerd is in 1889, en de plafondglasramen die stilistisch overeenstemmen met de wanddecoratie. Vermoedelijk deed Tackels-Plevoets voor de latere opdracht opnieuw beroep op Constant Montald.
Montald, Constant
glas (materiaal)
lood
hout
opdrachtgever
Design derby BE/NL 1815-2015
paneel (objectnaam)
Opengewerkt decoratief kastpaneel
Deze panelen ontwierp Albert Van huffel in 1919, het jaar voor hij zich toelegde op het ontwerp van de Basiliek van Koekelberg. Op een ontwerptekening voor de woning van de familie van Christian Pfister zijn de panelen te zien, bedoeld als decoratie om in een kast te plaatsen. De ontwerpen werden vermoedelijk ook aan de familie Behn voorgelegd. Voor beide families ontwierp Van huffel enkele vertrekken in 1919. Uit brieven kan worden afgeleid dat de familie Behn de panelen niet aankocht.
Van huffel, Albert
beeldsnijden
Albijn, Arthur
L'Art Décoratif Céline Dangotte
ebbenhout
paarlemoer
been
legaat
Waterloo
speelgoed (objectnaam)
Combinatie- en breekspel
Voor een tentoonstelling met wedstrijd in Gent ontwierp Albert Van huffel deze blokkentoren die hij zelf combinatie- en breekspel noemde met "bloemen, paddenstoelen, figuurtjes (mannekens en vrouwkens)". Hij ontwierp 6 basistypes (waarvan dit type D is) met onderdelen die verbonden worden met losse spillen. De onderdelen kunnen zo onderling verwisseld worden, ook met de onderdelen van andere types. Op een van de ontwerpplannen die het museum bewaart, schreef de ontwerper dat er 23 exemplaren werden uitgevoerd. Voor de Brusselse interieurwinkel van Céline Dangotte, waar Van huffel in de periode 1918-1920 ook artistiek directeur was, stelde Van huffel voor om de stukken in een witte kleur naar de interieurzaak te sturen, zodat de werkneemsters ze daar kwalitatief kunnen beschilderen met emailleverf.
schilderen
Voor een tentoonstelling met wedstrijd in Gent ontwierp Albert Van huffel deze blokkentoren die hij zelf combinatie- en breekspel noemde met "bloemen, paddenstoelen, figuurtjes (mannekens en vrouwkens)". Hij ontwierp 6 basistypes (waarvan dit type A is) met onderdelen die verbonden worden met losse spillen. De onderdelen kunnen zo onderling verwisseld worden, ook met de onderdelen van andere types. Op een van de ontwerpplannen die het museum bewaart, schreef de ontwerper dat er 23 exemplaren werden uitgevoerd. Voor de Brusselse interieurwinkel van Céline Dangotte, waar Van huffel in de periode 1918-1920 ook artistiek directeur was, stelde Van huffel voor om de stukken in een witte kleur naar de interieurzaak te sturen, zodat de werkneemsters ze daar kwalitatief kunnen beschilderen met emailleverf.
Collectie in progress
Hands on design. 8ste triënnale voor vormgeving
spiegel
Sasso IV
Marta Laudani en Marco Romanelli ontwierpen deze spiegel voor Up & Up, een Italiaans bedrijf gespecialiseerd in meubelen, sierobjecten en interieurelementen in Carrara marmer. Van bij de oprichting in 1969 werkte Up & Up samen met gerenommeerde Italiaanse ontwerpers, onder wie ook Marco Zanini, Aldo Rossi, Achille Castiglioni, Ettore Sottsass en Michele de Lucchi.
Marta Laudani & Marco Romanelli
Italië
Up & Up
Massa-Carrara
spiegelglas
huishoudelijke apparaten
waterkoker
HD 2001
De lichtblauwe waterkoker met bordeauxrood handvat behoort tot de ‘Philips by Alessi’-lijn voor keukengerei. In dezelfde lijn verschenen ook een broodrooster, koffiezettoestel en vruchtenpers. Al de toestellen hebben zachte kleuren en ronde vormen. Het project werd uitgevoerd in overleg met Alessandro Mendini en de ontwerpers van het Philips Corporate Design team, onder leiding van Stefano Marzano. Het opzet was om het experimentele design en vakmanschap van Alessi te combineren met de hoogontwikkelde technologie van Philips. De lijn zette Philips op de kaart als een bedrijf dat het ontwerp van het product hoog aanschreef en toonde de mogelijkheden van een samenwerking tussen beide bedrijven. Men vond het belangrijk dat de objecten persoonlijk en menselijk aanvoelden, aangezien de keuken al te zeer een geautomatiseerde en functionele wereld was geworden. In alle ontwerpen werd gelet op duurzaamheid, efficiëntie, betrouwbaarheid en de 'warmte' van het ontwerp.
Mendini, Alessandro
Marzano, Stefano
Alessi
Crusinallo
Philips
Eindhoven (Noord-Brabant)
polyoxymethyleen
elastomeer
polyamide
kunststof
Design en identiteit. Aspecten van Europees design
kapstok
legplank
Kapstok uit de hal van Woning Geerardijn
In 1927 ontwierp Huib Hoste een woning en de aanpalende drukkerij Excelsior voor de familie Geerardijn in Sint-Andries, Brugge. Het museum bewaart naast een schrijftafel, deze eet- en woonkamermeubels van de woning. Het ensemble bestaat uit een eettafel, zes stoelen, twee armstoelen, een sofa, een zitbank voor in de hal, een salontafel en een kast. De meubels zijn opgebouwd uit verschillende verbonden vlakken en volumes, beschilderd in felle kleuren. De meubels tonen de invloed van de Nederlandse kunstbeweging De Stijl op Hostes werk. Hoste verbleef lange tijd in Nederland, waar hij de beweging leerde kennen, hoewel hij zelf nooit officieel lid was. Zelf zal hij hun ideeën wel minder radicaal toepassen. De meubels hebben een eigen, massieve, karakter en werden functioneel vormgegeven in de daarvoor bestemde ruimtes. In de jaren 1930, onder invloed van de internationale ontwikkelingen, zullen ook Hostes meubelontwerpen lichter worden en evolueren naar de industriële productie van stalen buismeubelen. Naast zijn architectonisch oeuvre maakte Huib Hoste ook tientallen interieurs, niet enkel als onderdeel van zijn architectuuropdrachten, maar ook als aanpassing van bestaande ruimtes.
Hoste, Huib
zachthout
multiplex
Ensembles
gordijnstof
lap
Boreale nr. 14
Het patroon van deze lap gordijnstof bestaat uit verspringende, verticale rijen met rechthoekige vlakken die afwisselend een waterdruppelmotief en een vlechtwerkpatroon vertonen. De kleurencombinatie omvat mosgroen, bruin, zwart en verschillende tinten rood. Patroon nr.: 34/0698/2.
Landuyt, Octave
weven
zeefdrukken
Textieldrukkerij-Stoomweverij ‘De Nijverheid NV’
Enschede
katoen
Kunstenaars ontwerpen voor textiel
Glas-in-loodraam met bloemen en vruchten
Het glas-in-loodraam maakte deel uit van een salon, ontworpen door Elwes in samenwerking met Albert Van huffel voor het Salon Triennal in Brussel in 1914. Minstens twaalf van deze glas-in-loodramen, al dan niet met een variatie op dit motief, werden er tentoongesteld. Op de stand werd een volledig interieur van een salon tentoongesteld (glas-in-loodpanelen, gordijnen, tapijt, meubilair, behang...). Een staal voor het borduurwerk van de gordijnen van dit salon is terug te vinden de collectie van het museum. De geëxposeerde schrijftafel wordt vandaag in Cooper Hewitt, Smithsonian Design Museum in New York bewaard.
Elwes, Mabel
Frankrijk
Sleutelplaat van het model van de eetkamer van Woning Pfister
Albert Van huffel ontwierp deze sleutelplaten voor de eetkamer van de heer Christian Pfister in Brussel. Op de ontwerptekening wordt koper als bedoeld materiaal vermeld om zo zwart te oxideren. Hier is sprake van een set van vijf sleutelplaten in twee verschillende maten. Onder het sleutelgat zou een ring als trekker worden voorzien. In het museum wordt ook een achtste sleutelplaat bewaard uit dezelfde set.
hameren
persen
tin
drinkglas
wijnglas
Wittewijnglas van het servies 'Gioconda'
Philippe Wolfers ontwierp voor de Belgische inzending voor de ‘Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes’ te Parijs in 1925 een geometrisch ensemble genaamd ‘Gioconda’ dat bestond uit meubilair en servies in zilver, kristalglas en faience. Het geheel werd gepresenteerd in de luxueus gedecoreerde eetkamer in het Belgische paviljoen naar ontwerp van Victor Horta. Het glasservies van ‘Gioconda’ bestaat uit een een bordeauxwijnglas, een wittewijnglas, , een bourgognewijnglas, een portglas, een champagnecoupe, een likeurglas, een waterglas, een waterkan en een wijnkaraf met bijpassende zilveren onderlegger. De globale vorm van zowel de voet, de steel en de kelk is twaalfhoekig. De glazen steunen op een piramidevormig voetstuk dat uitloopt in een massieve twaalfhoekige steel. De kelken werden getailleerd met brede tongen die aan de rand worden onderbroken door een fries met een geslepen driehoeksmotief. Voor de uitwerking van het complexe servies werd een nieuw slijpsel ontwikkeld bij Val-Saint-Lambert. Het kristalwerk werd ontworpen in de lijn van de rest van het ensemble dat uitging van op elkaar geplaatste tienhoeken. Het Design Museum Gent bezit een reeks elementen van het Gioconda ensemble waaronder zes glazen van het drinkservies.
Val-Saint-Lambert
Seraing
kristal (loodglas)
Philippe Wolfers ontwierp voor de Belgische inzending voor de ‘Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes’ te Parijs in 1925 een geometrisch ensemble genaamd ‘Gioconda’ dat bestond uit meubilair en servies in zilver, kristalglas en faience. Het geheel werd gepresenteerd in de luxueus gedecoreerde eetkamer in het Belgische paviljoen naar ontwerp van Victor Horta. Het glasservies van ‘Gioconda’ bestaat uit een wittewijnglas, een rodewijn- of bourgogneglas, een champagnecoupe, een waterglas, een fruitcoupe, een waterkan en een wijnkaraf met bijpassende zilveren onderlegger. De globale vorm van zowel de voet, de steel en de kelk is twaalfhoekig. De glazen steunen op een piramidevormig voetstuk dat uitloopt in een massieve twaalfhoekige steel. De kelken werden getailleerd met brede tongen die aan de rand worden onderbroken door een fries met een geslepen driehoeksmotief. Voor de uitwerking van het complexe servies werd een nieuw slijpsel ontwikkeld bij Val-Saint-Lambert. Het kristalwerk werd ontworpen in de lijn van de rest van het ensemble dat uitging van op elkaar geplaatste tienhoeken. Het Design Museum Gent bezit een reeks elementen van het Gioconda ensemble waaronder zes glazen van het drinkservies (1998-0006_1-2, 1998-0006_2-2, 2011-0032_1-4, 2011-0032_2-4, 2011-0032_3-4, 2011-0032_4-4).
slijpen
glasblazen
Bourgognewijnglas van het servies 'Gioconda'
zetel
Poltrona di Proust
Alessandro Mendini ontwierp Poltrona di Proust voor de reeks ‘Redesign’ van Studio Alchimia. De term ‘redesign’ slaat op assemblage, hergebruik en decoratie van meubelmodellen. Mendini assembleerde zogenaamde stilemen, terugkerende vormen en tekens uit bestaande ontwerpen, tot een nieuwe ontwerp dat nieuwe betekenissen genereert en het begrip 'originaliteit' bevraagt. Op die manier gaf hij uitdrukking aan de maatschappij van overvloed en snel wisselende trends. Deze postmoderne stoel ontstond toen Mendini textiel wilde ontwerpen geïnspireerd op het oeuvre van de Franse schrijver Marcel Proust. Hij bezocht de plaatsen waar de schrijver verbleven had en verdiepte zich in de wereld die Proust opriep in zijn romans. Dat bracht hem op het idee om een armstoel aan hem op te dragen. Hij beschilderde een kitscherige replica van een 18e-eeuwse stoel met een patroon gebaseerd op een pointillistisch schilderij van Paul Signac. Dat patroon loopt door over de volledige oppervlakte van de stoel, waardoor het volgens Mendini lijkt alsof de stoel oplost in een nevel. Sommigen zien overeenkomsten tussen de vertelstijl van Proust en het (neo-)impressionisme. De (neo-)impressionisten schilderden met onderbroken verfstreken, waardoor je langer moet kijken voor je het tafereel kan vatten. In 'A la recherche du temps perdu' zou Proust zijn personages vormgegegeven hebben op een vergelijkbare fragmentaire manier, die van de lezer tijd vraagt om hun complexe persoonlijkheid te doorgronden.
Studio Alchimia
Milaan
polyethyleentereftalaat
25 Edities biënnale Interieur
Gelinkt: de collectie netwerkt
Heroes
De beurs van Jodocus Vijdt
Bureau 95
Glas-in-loodraam voor Woning Tackels-Plevoets
buste
Witte Lazarus
Bijbelse en mythologische figuren vormden een voorname inspiratiebron voor Carmen Dionyse. Deze buste stelt Lazarus van Bethanië voor, de overleden broer van Martha en Maria die door Jezus weer tot leven werd gewekt. Om die reden werd Lazarus een christelijk symbool voor wederopstanding en de onsterfelijkheid van de mens. De levensgrote buste bestaat uit hooggebrand wit aardewerk met korst- en kristalglazuur. De witte kleur komt overeen met de traditionele, mummie-achtige weergave van Lazarus gehuld in witte doeken. In 1980 maakte Dionyse een tweede Lazarusbuste in een zwarte kleur.
Dionyse, Carmen
aardewerk
Belgium Art Design (2019)
Sacrale Kunst van Onze Tijd
Carmen Dionyse
Keramiek van Carmen Dionyse
tegels
wandtegel
Rechthoekige geglazuurde tegel
Deze rechthoekige wandtegel is uitgevoerd in witbakkend aardewerk en voorzien van een roodbruine engobe en van een vanille-gele glanzende glazuur. Alfred William Finch vervaardigde de tegel in zijn eigen atelier in Forges, waar hij actief was tussen 1895 en 1897. Hij maakte er gebruik van de lokale, witte klei. Lang werd foutief aangenomen dat Finch deze tegel maakte in het kelderatelier van Henry van de Velde in Villa Bloemenwerf te Ukkel. In de woning van van de Velde is nooit een oven geplaatst die geschikt was voor het bakken van dergelijke tegels, maar Finch had er wel een opslagplaats voor zijn keramische productie. Waarschijnlijk had hij van de Velde, die veel contacten had, verzocht om hem te helpen bij de verkoop. De tegel komen in elk geval uit de nalatenschap van Henry van de Velde.
Finch, Alfred William
Forges
vormen
engoberen
verglazen
engobe (klei)
glazuur
Eenzit uit de reeks 'Parallel Bar'
Deze zetel is ontworpen door Florence Knoll Bassett, de echtgenote en zakenpartner van Hans Knoll die in 1938 de firma Knoll oprichtte. Het exemplaar in de collectie van Design Museum Gent is afkomstig uit het hoofdkantoor van het Gentse textielbedrijf Union Cotonnière (UCO) in Ledeberg, ook gekend als de UCO-toren. Het modernistische kantoorgebouw werd in 1958 gebouwd naar ontwerp van de Keulse architect Theodor Kelter. Het kantoorgebouw was een prestigeproject dat de internationale ambities van het bedrijf benadrukte. Voor de interieurinrichting deed UCO beroep op firma's als Stéphane Jasinski, Adolphe Dangotte en Knoll International. Voor het ontwerp van de zitmeubels met vierhoekige metalen staven uit de serie 'Parallel Bar' werd Florence Knoll geïnspireerd door de ontwerpen van Ludwig Mies van der Rohe.
Knoll Bassett, Florence
New York
verchromen
Knoll International
licentiegever
De Coene
Kortrijk
polyethyleen
polyolefin
Ledeberg (Gent)
Uit de reserves. Design uit fifties en sixties
borduurwerk (objectnaam)
lijst (interieurinrichting)
Ik kom van de maan
Dit borduurwerk in katoen toont een fantasierijk tafereel waarin een grijnzend monster met schitterende ogen domineert. Alle wonderlijke wezens zijn weergegeven in de favoriete kleuren van de kunstenares: fel oranje en tinten van rozerood naar diep paars. Ingrid Six ging heel creatief om met borduursteken. Zo zijn de stroken waaruit de oppervlakken en de figuren bestaan onconventioneel in lange, dicht opeengepakte festonsteken uitgevoerd. Door de draad niet maximaal te spannen, ontstaat daar vaak een licht reliëf. Anderzijds realiseerde Six plaatselijk bijzondere textuureffecten door het garen te overtorsen, waardoor zich krulletjes vormen.
Six, Ingrid
Brugge
borduren
Verbindingen. Een eigenzinnige keuze van 100 textiele objecten uit de eigen collectie
Wittewijnglas en bourgognewijnglas van het servies 'Gioconda'
Vaas met decor 'pauw'
Deze cilindervormige vaas is versierd met het polychrome decor 'pauw'. De vaas heeft een geribbelde uitlopende hals en een brede, uitstulpende rand net boven de voet. Het decor bestaat uit gestileerde blauwe pauwenveren op een rode achtergrond, vergezeld van gele gestileerde florale motieven op de crèmekleurige hals. De voet is groen. De vaas behoorde waarschijnlijk tot een set van twee, die wellicht nog uitgebreid was met twee of meer dekselpullen, om een kaststel te vormen. De Mesdag Collectie in Den Haag bezit een compleet kaststel met hetzelfde decor, bestaande uit twee vazen en drie pullen, dat in 1902 op de Internationale Tentoonstelling voor Moderne Decoratieve Kunsten van Turijn heeft gestaan.
Colenbrander, Theodoor Christiaan Adriaan
Den Haag
draaien (pottenbakkerstechniek)
Rozenburg
Amsterdam
Kom met vlinder
Deze halfronde grijswitte kom is uitgewerkt in pâte de verre met rode kleuraccenten. Rondom zijn drie vlinders met gespreide vleugels in reliëf aangebracht in groengele kleurschakeringen. Het gaat hier om een vlinder uit het Actias-geslacht, uit de familie van de nachtpauwogen. Mogelijk betreft het een Actias Isis of een Actias Maenas. Stilistisch balanceren de vormgeving en decoratie op de rand van art nouveau naar art deco.Gabriël Argy-Rousseau stelde zijn eerste pâte de verre creaties tentoon in 1914 op de ‘Exposition du Salon des Artistes Français’ en oogstte al snel succes. Vanaf 1917 worden zijn aan de natuur ontleende motieven meer uitgelengd onder invloed van de Japanse kunst. Het museum verwierf deze kom in 1920, maar wellicht is het stuk al vroeger vervaardigd aangezien de nachtvlinder erg naturalistisch is weergegeven.
Argy-Rousseau, Gabriël
Sèvres
pâte de verre
Ravissante Revelaties
theekop
Theekop van het servies 'Sonja'
Pieter Stockmans ontwierp het servies 'Sonja' in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. Zijn kopje 'Sonja' werd een van de grootste succesproducten van Mosa. Het rechte, stapelbare kopje was een aangepaste, dikkere versie van een eerder ontwerp met de naam 'Astrid', afgestemd op de eisen van het hotelporselein. Mosa richtte zich vanaf 1969 immers volop op de hotelmarkt, aangezien de concurrent Koninklijke Sfinx in dat jaar zijn productie van serviesgoed voor de horeca had stopgezet. De Nederlandse kopjes hadden een kleinere inhoud dan kopjes in andere landen, zoals Duitsland. Het grote aantal verkochte exemplaren en de verscheidene kopieën naar het ontwerp maakten van Sonja een standaardmodel binnen het hotelporselein. Het servies 'Sonja' werd aangevuld met andere koppen, schoteltjes, borden, schalen, kommen en een eierdopje. De rechte, stapelbare theekop op een standring is lager en breder dan de koffiekop, maar past eveneens op het schoteltje van het servies.
Stockmans, Pieter
Genk
Mosa
Maastricht
porselein
soepkom
Soepkom van het servies 'Sonja'
Pieter Stockmans ontwierp het servies 'Sonja' in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. Zijn kopje 'Sonja' werd een van de grootste succesproducten van Mosa. Het rechte, stapelbare kopje was een aangepaste, dikkere versie van een eerder ontwerp met de naam 'Astrid', afgestemd op de eisen van het hotelporselein. Mosa richtte zich vanaf 1969 immers volop op de hotelmarkt, aangezien de concurrent Koninklijke Sfinx in dat jaar zijn productie van serviesgoed voor de horeca had stopgezet. De Nederlandse kopjes hadden een kleinere inhoud dan kopjes in andere landen, zoals Duitsland. Het grote aantal verkochte exemplaren en de verscheidene kopieën naar het ontwerp maakten van Sonja een standaardmodel binnen het hotelporselein. Het servies 'Sonja' werd aangevuld met andere koppen, schoteltjes, borden, schalen, kommen en een eierdopje. Deze rechte, stapelbare soepkom met twee oren op een standring heeft een bijhorend schoteltje.
Zes rechthoekige geglazuurde tegels
Deze zes rechthoekige wandtegels zijn uitgevoerd in witbakkend aardewerk en voorzien van roodbruine engobe en van een vanille-gele glanzende glazuur. Alfred William Finch vervaardigde de tegels in zijn eigen atelier in Forges, waar hij actief was tussen 1895 en 1897. Hij maakte er gebruik van de lokale, witte klei. Lang werd foutief aangenomen dat Finch de tegels maakte in het kelderatelier van Henry van de Velde in Villa Bloemenwerf te Ukkel. In de woning van van de Velde is nooit een oven geplaatst die geschikt was voor het bakken van dergelijke tegels, maar Finch had er wel een opslagplaats voor zijn keramische productie. Waarschijnlijk had hij van de Velde, die veel contacten had, verzocht om hem te helpen bij de verkoop. Deze tegels komen in elk geval uit de nalatenschap van Henry van de Velde.
Groene vaas met twee oren
De groene glazuur en decoratieve oren van deze vaas zijn typerende kenmerken van het zogenaamd 'Vlaams aardewerk' en komen terug in de productie van de meeste pottenbakkers die in deze traditie werkten. Dit stuk (modelnummer 864) is afkomstig uit de in 1898 opgerichte 'Kortrijksche Kunstpotterij' van Pieter-Jozef Laigneil. Hij produceerde modern kunstaardewerk in navolging van avant-garde keramisten zoals Willy Finch en Omer Coppens. De invloed van Finch is hier vooral zichtbaar in de sobere en elegante slibdecoratie. Door bevriende kunstenaars van de Kortrijkse school, zoals Jozef De Coene, Victor Acke, Jozef en Emmanuel Viérin en Karel Noppe, modellen te laten ontwerpen, slaagde Laigneil erin om de eeuwenoude ambachtstradities van het volksaardewerk in West-Vlaanderen een nieuw artistiek elan te geven. Dit stuk werd ontworpen door Karel Noppe. De productie van Laigneil is op die manier schatplichtig aan de ideologie van de Engelse arts & crafts-beweging.
Noppe, Karel
boetseren (vormgeven)
Kortrijksche Kunstpotterij
10 jaar Muller Van Severen. In dialoog met de collectie
Schaal van het servies 'Sonja'
Pieter Stockmans ontwierp het servies 'Sonja' in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. Zijn kopje 'Sonja' werd een van de grootste succesproducten van Mosa. Het rechte, stapelbare kopje was een aangepaste, dikkere versie van een eerder ontwerp met de naam 'Astrid', afgestemd op de eisen van het hotelporselein. Mosa richtte zich vanaf 1969 immers volop op de hotelmarkt, aangezien de concurrent Koninklijke Sfinx in dat jaar zijn productie van serviesgoed voor de horeca had stopgezet. De Nederlandse kopjes hadden een kleinere inhoud dan kopjes in andere landen, zoals Duitsland. Het grote aantal verkochte exemplaren en de verscheidene kopieën naar het ontwerp maakten van Sonja een standaardmodel binnen het hotelporselein. Het servies 'Sonja' werd aangevuld met andere koppen, schoteltjes, borden, schalen, kommen en een eierdopje.
briefopener
Ivoren briefopener met bloem
De greep van deze ivoren briefopener heeft de vorm van een paarse krokus. De briefopener is voorzien van een ring.
Scheid, George Adam
ivoor
Het Bureau
meubelbeslag
Opengewerkt symmetrisch meubelbeslag met centrale leeuwenkop en twee ramskoppen
Opengewerkte symmetrische sleutelplaat
koper
ladegreep
Ladegreep met bladwerk
messing
ijzer
eettafel
Uitschuifbare eettafel
Deze ovalen tafel kan worden uitgeschoven om de oppervlakte van het blad te vergroten. Daarbij worden vier losse planken aan de tafel toegevoegd. De versiering met mahoniehouten fineer en de rechte poten zijn kenmerkend voor 18de-eeuwse classicistische meubels. Het geheel is eenvoudig, omdat de tafel vaak bedekt werd door een tafelkleed. De wieltjes zijn een 19de-eeuwse toevoeging. Er moet verder onderzocht worden of het geheel in de 19de eeuw werd vervaardigd.
Engeland
eikenhout
mahoniehout
Dimensie van geheel zonder tussenstukken
Paneel met centraal portretmedaillon
Massief paneel met een portret in een centraal medaillon van laurierbladeren. Het medaillon is omgeven door guirlandes. De zijkanten van de rugzijde van het paneel zijn afgeschuind. Twee gelijkaardige panelen in de collectie van het museum met een centraal portretmedaillon en een cartouche zijn vermoedelijk afkomstig van hetzelfde meubel.
Collectiepresentatie in Academie, 1903-1921
kast
Massief paneel met vrouwenportret in een centraal medaillon. Het medaillon is omgeven door grotesken. Het paneel vormde vermoedelijk het voorbord van een lade. Op de linker- en rechterachterzijde zijn zwaluwstaartverbindingen zichtbaar. De vier randprofielen werden in verstek samengebracht. Aan de lange zijden werden ze uit het paneel zelf gesneden, terwijl ze aan de korte zijden met nagels aan het paneel bevestigd werden. Een gelijkaardig paneel met een mannenportret in een centraal medaillon uit de collectie van het museum is vermoedelijk afkomstig van hetzelfde meubel.
notenhout
kabinet
Paneel met Apulische herder
Paneel met een voorstelling van een Apulische herder die in een olijfboom verandert nadat hij met nimfen spotte. Deze afbeelding is afkomstig uit een serie prenten van de hand van Antonio Tempesta uit 1606, ter illustratie van Ovidius' Metamorfosen. Het paneel is mogelijk afkomstig van een vermoedelijk 17de-eeuwse Antwerpse kunstkast, waarvan ook het gelijkaardige paneel met een voorstelling van Apollo en Cyparissus uit de collectie van het museum zou zijn.
Antwerpen (stad)
ornament
Vrouwelijke kariatide
Massieve vrouwelijke kariatide die vermoedelijk diende als ondersteuning en decoratie van een Vlaamse buffetkast. Ook de rugzijde is versierd. Een gelijkaardige mannelijke kariatide in de collectie van het museum is vermoedelijk afkomstig van hetzelfde meubel.
stoel
Stoel met S-vormige rugstijlen
Deze stoel met een vernieuwde beklede zitting heeft een rugleuning met enkele tegengestelde S-vormige stijlen. Zoals gebruikelijk in deze periode heeft de zitting de vorm van een trapezium dat aan de voorzijde licht buigt. Verbindingen tussen de poten worden in het begin van de 18de eeuw stilaan overbodig: de gekromde overhoeks geplaatste poten, zogenaamde cabriolepoten, zorgen ervoor dat de stoel stabiel kan blijven, ook zonder regels of verbindingen. Het blank gelaten hout van de stoel, hier met fijn snijwerk, is kenmerkend voor de zogenaamde 'Luikse régence' of 'Luiks-Akense meubelstijl'. Vergelijkbare meubels zijn te vinden in de collecties van Grand Curtius in Luik en Museum Hof van Busleyden in Mechelen.
deurknop
Deurknop van een kast
Deze deurknop was samen met een kleinere deurknop en een scharnier op een houten drager bevestigd. In de collectie van het museum wordt ook een tweede grote deurknop bewaard. Mogelijk werden de stukken aangekocht naar aanleiding van een tentoonstelling van siergerief in het Gentse stadhuis in 1916.
De Meyer, Richard
drijven
kist
Fragment van een kistpaneel met maaswerk en kroon
Fragment van een massief paneel met gevlamd maaswerk dat vermoedelijk het voorbord van een kist vormde. Maaswerk met visblaasmotieven was kenmerkend voor het laatgotische raamwerk van vensters. Bovenaan is een ruimte onversierd gelaten voor het beslag. Onder deze effen ruimte is in een rondboog een kroon gesneden boven het monogram 'ihsma'.
Gotische meubels, meubelfragmenten en textiel uit eigen verzamelingen
Collectiepresentatie 1923
Chaise à la reine
Vergelijkbaar met armstoelen, kan dit type stoel 'chaise à la reine' worden genoemd door de rechte rugleuning. Deze stoelen werden langs de muren van de vertrekken geplaatst als decoratie, tegenover de stoelen 'en cabriolet' met gekromde rug, die dienden voor dagelijks gebruik. Opvallend zijn de overhoeks geplaatste gekromde poten en de gesneden symmetrische rocaille aan de voorzitregel. De vernieuwde bekleding werd vastgemaakt met stoffeernagels die een decoratief patroon vormen rondom de rugleuning en de zitting. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collectie van Hôtel de Groesbeeck de Croix in Namen.
Stoel met opengewerkte rugsteun en kruisverbinding tussen de poten
Deze stoel met vernieuwde beklede zitting heeft een rugleuning met een opengewerkte rugsteun en een met loofwerk versierde handgreep. De lichte welving van de hoge rugleuning, die uit Engeland komt overwaaien, moest het zitten aangenamer maken. Verbindingen tussen de poten worden in het begin van de 18de eeuw stilaan overbodig: de gekromde overhoeks geplaatste poten, die hier eindigen op hoefjes, zorgen ervoor dat de stoel stabiel kan blijven, ook zonder regels of verbindingen. Vergelijkbare exemplaren zijn te vinden in de collectie van het Residenzmuseum in München.
Prinsbisdom Luik
klok (uurwerk)
Sokkel van een rococo revival klok
Deze 19de-eeuwse klok in porselein is vormgegeven in rococo-revivalstijl. Het boeket roosjes, de rijke vergulding en de weelderige rocaille-ornamenten zijn duidelijke imitaties van deze 18de-eeuwse stijl. Het stuk is gesigneerd ‘G. Wante à Bruges’, vermoedelijk de decorateur van dit werk. Het is een mooi voorbeeld van hoe historische stijlen door kopie en hergebruik populair bleven tijdens de 19de eeuw.
Wante, G.
modelleren (mal)
vergulden
lusterglazuur
Fauteuil à la reine met kruisverbinding tussen de poten
Dit Franse type armstoel wordt 'fauteuil à la reine' genoemd door de rechte rugleuning. Deze stoelen werden langs de muren van de vertrekken geplaatst als decoratie, tegenover de armstoelen 'en cabriolet' met gekromde rug, die dienden voor dagelijks gebruik. De S-vormige poten van deze stoel, zogenaamde cabriolepoten, zijn met een kruisvormig stel gebogen regels verbonden. De bekleding is mogelijk oorspronkelijk. Ze werd vastgemaakt met stoffeernagels die een decoratief patroon vormen rondom de zitting, de rugleuning en de manchetten (de kussentjes op de armleggers). Met een halve kruissteek werd het weefsel geborduurd met symmetrisch bladwerk. De licht naar achteren geplaatste armleggers en de brede zitting van de stoel weerspiegelen de mode van de tijd, waarin vrouwen wijde mouwen en rokken droegen. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van Museum Hof van Busleyden in Mechelen en Nasjonalmuseet in Oslo.
Zuidelijke Nederlanden
kolom
Zuil met rozetten
Massieve zuil die vermoedelijk diende als ondersteuning en decoratie van een kast. De zuil is aan elke zijde versierd met rozetten.
Zuil met vergulde druivenrank
Getorste zuil versierd met een druivenrank uit stucwerk. Het kapiteel bestaat uit bladwerk.
Fauteuil à la reine
Dit Franse type armstoel wordt 'fauteuil à la reine' genoemd door de rechte rugleuning. Deze stoelen werden langs de muren van de vertrekken geplaatst als decoratie, tegenover de armstoelen 'en cabriolet' met gekromde rug, die dienden voor dagelijks gebruik. Deze stoel werd versierd met snijwerk van onder meer een schelp aan de voorste regel van het zitraam en steunt op S-vormige poten, zogenaamde cabriolepoten. De naar achteren geplaatste armleggers en de brede zitting van de stoel weerspiegelen de mode van de tijd, waarin vrouwen wijde mouwen en rokken droegen. De bekleding van de stoel werd vernieuwd. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van Rijksmuseum in Amsterdam en Grand Curtius in Luik.
olmenhout
Vergelijkbaar met armstoelen, kan dit type stoel 'chaise à la reine' worden genoemd door de rechte rugleuning. Deze stoelen werden langs de muren van de vertrekken geplaatst als decoratie, tegenover de stoelen 'en cabriolet' met gekromde rug, die dienden voor dagelijks gebruik. Opvallend zijn de overhoeks geplaatste gekromde poten en het snijwerk van rocailles. De vernieuwde bekleding werd afgezet met een gevlochten bies. vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collectie van Hôtel de Groesbeeck de Croix in Namen.
bijzettafel
Bijzettafel met gebogen poten en hoeven
In de loop van de 18de eeuw, wanneer men comfort en gezelligheid steeds belangrijker vindt, komen er meer kleinere en makkelijker verplaatsbare tafels in de interieurs met verschillende functies zoals speel- of theetafels. Deze tafel met gebogen poten en hoeven staat dan ook in contrast met de zware tafels uit de 17de eeuw. Hoewel deze tafel stilistisch teruggaat op voorbeelden uit de 18de eeuw in rococostijl, werd dit exemplaar vervaardigd in de 19de eeuw. Kenmerken van de 18de-eeuwse meubelstijlen zullen lang blijven doorwerken. In de 19de eeuw was er ook een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Ook in de 20ste eeuw bleven deze neostijlen populair.
beeldje
Beeldje van een danseres
Dit beeldje van een danseres werd ontworpen door Michael Powolny, die pas het keramiekbedrijf Wiener Keramik had opgericht. In samenwerking met de Wiener Werkstätte ging Wiener Keramik op zoek naar vernieuwing binnen de jugendstil. Van dit geglazuurde beeldje bestaan verschillende uitvoeringen in kleur en in zwart-wit, zoals dit exemplaar. De vrouw leunt met het bovenlichaam achterover terwijl ze een stap voorwaarts zet met het linkerbeen. Met haar rechterhand houdt ze een geometrisch versierd deel van haar jurk of stola op. Met haar linkerarm houdt ze het andere eind van het versierde deel achter haar rug. De borst is half ontbloot door de beweging. De golvende haren zijn zijdelings opgebold en opgestoken. Het geheel staat op een rechthoekig sokkeltje.
Powolny, Michael
Wiener Keramik
zandsteengoed
handelaar
Art Nouveau schatten
Stoel met opengewerkte rugplank
Deze stoel met vernieuwde beklede zitting heeft een rugleuning met een opengewerkte rugplank. De lichte welving van de hoge rugleuning, die uit Engeland komt overwaaien, moest het zitten aangenamer maken. Twee tegengestelde, S-vormen verdelen de rug in verticale delen, afgewerkt met snijwerk. Verbindingen tussen de poten worden in het begin van de 18de eeuw stilaan overbodig: de gekromde overhoeks geplaatste poten, zogenaamde cabriolepoten, zorgen ervoor dat de stoel stabiel kan blijven, ook zonder regels of verbindingen.Het blank gelaten hout van de stoel is kenmerkend voor de zogenaamde 'Luikse régence' of 'Luiks-Akense meubelstijl'. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het Couvenmuseum in Aken en het Musée d'Archéologie et du Folklore in Verviers.
kaptafel
schrijfmeubel
Kaptafel met schrijftablet
In gesloten toestand lijkt dit tafeltje een bureau versierd met marqueterie met onder meer slingers, lijsten en maskers. Het bovenblad is echter in drie delen open te klappen met in het midden een opstaande spiegel. De kaptafel die zo tevoorschijn komt heeft verschillende vakjes en lades. Het intieme karakter van het meubel wordt nog versterkt door het kleine schrijftablet dat van onder de spiegel kan worden uitgeschoven. Vergelijkbare tafels zijn te vinden in de collectie van Musée des Arts Décoratifs in Parijs.
marqueterie
olijfhout
rozenhout
hardhout
Boudoir
100 jaar, 100 mensen, 100 objecten
Armstoel met rugleuning 'en médaillon'
Dit Franse type armstoel wordt 'fauteuil en cabriolet' genoemd door de gekromde rug. Deze stoelen dienden voor dagelijks gebruik, terwijl de armstoelen 'à la reine' langs de muren van de vertrekken werden geplaatst als decoratie. De ovalen rugleuning ('en médaillon') is kenmerkend voor de Louis XVI-stijl, net zoals de rechte gecanneleerde poten die zichtbaar overgaan in de regels en de armleuningen. De stoel is fijn versierd met bijvoorbeeld een gesculpteerde vlechtlijst op de regels en gesneden rozetten. De bekleding is vernieuwd en onder de bekleding heeft de stoel een rieten zitting. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het voormalige Museum Ridder Smidt Van Gelder in Antwerpen en Musée des Arts Décoratifs in Parijs.
Dijon
canneren
riet
Sorrento
Het patroon van deze lap gordijnstof vertoont een compositie met twee opvliegende meeuwen. De kleurstelling bestaat uit lichtbeige, zwart, oranje, mosgroen, mosterdgeel, grijs, wit. Patroonnr.: 409/26612-501 of 503
Texoprint
kunstvezel (tv)
Boreale nr. 12
Het patroon, ontworpen door Octave Landuyt, maakt deel uit van de reeks 'Hartprints' van Herman Hart & Co. Deze Nederlandse firma, gespecialiseerd in gordijnstoffen, gaf aan diverse kunstenaars, zoals Landuyt en leden van de Cobra-beweging, de opdracht om dessins te ontwerpen. Het patroon van deze lap gordijnstof bestaat uit verspringende verticale rijen met een rond siermotief dat een opgerolde fossiele vis evoceert. De kleurencombinatie bestaat uit bruin, oranje, mosgroen en verschillende tinten grijsblauw. Patroon nr.: 35/0745/1.
Herman Hart & Co
Design Made in Belgium. 1900-1994
das
Das met patroon 'Mali'
Nathalie Du Pasquier ontwierp deze das voor het designcollectief Memphis, waarvan ze medeoprichter was. Met haar eclectische en levendige ontwerpen voor textiel, laminaten en meubels droeg ze in grote mate bij aan de herkenbare, postmoderne Memphisstijl. Het patroon ‘Mali’ dateert uit het eerste jaar van Memphis. Kort daarvoor reisde Du Pasquier naar Afrika, Australië en India. De invloeden van inheemse culturen combineerde ze in haar werk met referenties naar kubisme, massacultuur (bv. graffiti) en science fiction. De stof met patroon 'Mali' werd door Copi verwerkt tot stropdassen en verdeeld.
Du Pasquier, Nathalie
naaien
drukken
Memphis
Copi
interieurweefsel
Bukhara
De invloedrijke Amerikaanse ontwerper Jack Lenor Larsen putte voor zijn moderne ontwerpen inspiratie uit eeuwenoude tradities en deed het Amerikaanse publiek op die manier kennis maken met textieltechnieken als ikat en batik. Het patroon van dit weefsel kenmerkt zich door trapvormige omtreklijnen, geïnspireerd op ikatweefsels uit Centraal-Azië. Ikat is een techniek om motieven aan te brengen door de garens voor het weven onder te dompelen in een verfbad. Daarbij worden bepaalde delen afgebonden of afgedekt zodat ze de kleurstof niet opnemen. Bukhara werd in verschillende kleuren vervaardigd. Zo bestaat de kleurstelling 'Moonstone' uit roomkleur, mosterdgeel, lichtgeel, grijs en celadongroen. De lap is aan een zijde dichtgenaaid.
Larsen, Jack Lenor
Jack Lenor Larsen
Stuttgart
zijde (textiel)
gordijn
fragment
Fragment van borduurwerk voor een gordijn
Dit borduurwerk heeft een strak gestileerd floraal patroon. Het fragment is quasi identiek aan het borduurwerk gebruikt op gordijnen voor een saloninterieur, ontworpen door Mabel Elwes voor L'Art Décoratif Céline Dangotte. Mogelijk was het fragment ook voor dit interieur bedoeld. Het ensemble werd tentoongesteld op het Salon des Arts Décoratifs du Cinquantenaire (onderdeel van het Salon Triennal) in 1914. Op de stand werd een volledig interieur van een salon tentoongesteld (glas-in-loodpanelen, gordijnen, tapijt, meubilair, behang...). Een paneel van een glas-in-loodraam van dit salon wordt ook bewaard in de collectie van het museum. De geëxposeerde schrijftafel wordt vandaag in het Cooper Hewitt, Smithonsian Design Museum bewaard in New York, net als een borduurfragment dat zeer gelijkend is aan dit. Op beide objecten zijn verschillende stikselgaatjes te zien, onder andere in het hart van de ronde bloemen. Vermoedelijk getuigen deze van het gebruik van garen van een andere kleur of kwaliteit dat is vergaan. De sporen aan de onderrand van het fragment kunnen te maken hebben met het vastnaaien van de strook op een andere stof.
halfzijde
Saint-Aygulf
staal (monster)
De invloedrijke Amerikaanse ontwerper Jack Lenor Larsen putte voor zijn moderne ontwerpen inspiratie uit eeuwenoude tradities en deed het Amerikaanse publiek op die manier kennis maken met textieltechnieken als ikat en batik. Het patroon van dit weefsel kenmerkt zich door trapvormige omtreklijnen, geïnspireerd op ikatweefsels uit Centraal-Azië. Ikat is een techniek om motieven aan te brengen door de garens voor het weven onder te dompelen in een verfbad. Daarbij worden bepaalde delen afgebonden of afgedekt zodat ze de kleurstof niet opnemen. Bukhara werd in verschillende kleuren vervaardigd. Zo bestaat de kleurstelling 'Grenadine' uit zwart, rood, dofroze, violet en geel.
Oberursel
Meubelbeslag met acanthus
Bovenop dit beslag werd een knop bevestigd.
deur
Kastdeur met snijwerk
Deze kastdeur uit twee delen is versierd met snijwerk van vier figuren tussen rol- en bladwerk. Deze versiering is kenmerkend voor de overgang van barok naar rococo: zo is er bijvoorbeeld een aanzet tot rocailleschelpen te zien. Aan de rechterkant bevindt zich een sleutelgat en aan de twee zijkanten bevinden zich telkens twee scharnieren.
Decoratief kastpaneel
palissanderhout
Tupperware
doos (houder)
deksel
Freeze-N-Stor
Deze stapelbare diepvriesdoos dient om ijs of restjes van maaltijden in een diepvries te bewaren. Ze is gemaakt uit polyethyleen, een lichte, sterke en isolerende kunststof. Tupperware, opgericht in 1946 door Earl Tupper, werd beroemd met de massaproductie van kunststof huishoudproducten, in het bijzonder voor het bereiden, serveren en bewaren van voedsel. In 1961 opende in België de eerste fabriek buiten de Verenigde Staten. Die kreeg in 1966 een ontwerpafdeling voor de Europese, Afrikaanse en Midden-Oosterse markt.
spuitgieten
Aalst
tafellaken
Halflinnen tafellaken
Het borduurpatroon bestaat uit gezaaide vierkantjes met twee afhangende draden in blauw. Verilin produceerde ook een tafelloper en servetten in hetzelfde materiaal en met hetzelfde patroon.
Verilin
Heule
vlas
vruchtenpers
HD 2003
De lichtgroene vruchtenpers behoort tot de ‘Philips by Alessi’-lijn voor keukengerei. In dezelfde lijn verschenen ook een broodrooster, een koffiezettoestel en een waterkoker. Al de toestellen hebben zachte kleuren en ronde vormen. Het project werd uitgevoerd in overleg met Alessandro Mendini en de ontwerpers van het Philips Corporate Design team, onder leiding van Stefano Marzano. Het opzet was om het experimentele design en vakmanschap van Alessi te combineren met de hoogontwikkelde technologie van Philips. De lijn zette Philips op de kaart als een bedrijf dat het ontwerp van het product hoog aanschreef en toonde de mogelijkheden van een samenwerking tussen beide bedrijven. Men vond het belangrijk dat de objecten persoonlijk en menselijk aanvoelden, aangezien de keuken al te zeer een geautomatiseerde en functionele wereld was geworden. In alle ontwerpen werd gelet op duurzaamheid, efficiëntie, betrouwbaarheid en de 'warmte' van het ontwerp. De vruchtenpers bestaat uit een perskegel, zeef en motorgedeelte. Het snoer kan in het toestel opgeborgen worden.
acrylonitrilbutadieënstyreen
styreenacrylonitril
polypropyleen
polyurethaan
synthetisch rubber
roestvrij staal
jurk
Meisjesjurk
Aanvankelijk schilderde Mabel Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Deze jurk droeg een etiket met het logo van de winkel l' Art Décoratif Céline Dangotte. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen. Deze jurk, met machinaal (met de hand bediend) kettingsteekborduurwerk, is een goed voorbeeld van kleding zoals gepromoot door de reformbeweging. Deze wilde een alternatief bieden voor de beklemmende, overladen mode waaraan ook meisjes toen onderworpen waren.
Sint-Genesius-Rode
kop (drinkgerei)
Kop van het servies 'Sonja'
schoteltje
Schoteltje van het servies 'Tête-à-tête'
Pieter Stockmans ontwierp het koffieservies 'Tête-à-tête' ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van Mosa in 1983. Hij gebruikte daarbij reeds accenten in kobaltblauw, die kenmerkend zouden worden voor zijn latere studiocreaties. Het prestigeproject resulteerde in een sober servies met cilindrische vormen voor huishoudelijk gebruik.
Meer dan één
beeldhouwwerk
Kast-skulptuur
Kast in gelakte vezelplaat met spiegelvlakken.
De Mey, Jos
Van Den Berghe-Pauvers
vezelplaat
kunststof (tv)
theepot
Bambou
De wand en het deksel van de theepot zijn uitgevoerd in gehamerd zilver met een decor van bamboeblaadjes, braamtakken en kruipende insecten. Op de vouwwaaier aan de voorzijde zijn de eigenaarsinitialen GC gegraveerd. De conische kan heeft een bolle bodem die tussen de gebogen bamboestengels van het onderstel past. Dit is de enige bekende theepot van het model 'Bambou' en een van de zeldzame 'grotere' voorwerpen die Philippe Wolfers in een duidelijk japoniserende stijl ontwierp. Het museum bezit ook de ontwerptekening voor de thee- en melkkannetjes 'Bambou'. In tegenstelling tot het kleurrijke ontwerp, dat een uitvoering in verguld zilver met niëllo en email kan doen vermoeden, is de kleine theepot volledig in zilver uitgevoerd. De touwtjes rond de aan elkaar gesjorde bamboestengels zijn in de gerealiseerde versie sterker benadrukt.
Louis Wolfers Père et Fils
hoorn
Japonisme: from Falize to Fabergé
Tea for 2
schilderij (objectnaam)
Thalassa 3
In haar textielkunst heeft Lut Lenoir grote aandacht voor de expressieve kwaliteiten van het materiaal zijde. Door horizontale plooien te maken in de stof creëert ze een compositie die ze vervolgens versterkt met enkele verfstreken. Dit batikschilderij toont een gestileerd zeelandschap. De titel betekent in het Grieks trouwens 'zee'. De zee en het strand vormen voorname inspiratiebronnen in het oeuvre van Lenoir.
Lenoir, Lut
batik
vouwen
verf
karton
koffiekan
Koffiekan met 'AF' monogram
De vormgeving van deze koffiekan in empirestijl is strak en eenvoudig, met vergulde details en subtiele ornamenten, zoals een sierlijk krullend oor en een tuit in de vorm van een fabeldier. Het stuk draagt daarnaast een verguld 'AF'-monogram met daarboven een bloemenkrans, waarschijnlijk de initialen van de opdrachtgever. Hoewel het model standaard was en op grote schaal werd geproduceerd, is de afwerking uniek en persoonlijk. Deze koffiekan werd vermoedelijk tijdens de eerste helft van de 19de eeuw gemaakt in Brussel of Parijs.
Europa
Kommetje in gevlamd steengoed
Dit kommetje op een kleine standring in geglazuurd steengoed is het werk van Auguste Delaherche. De decoratie bestaat uit een dégradé gevlamd glazuur in bruin- en roodtinten en blauw-zwarte glazuur aan de binnenkant. Delaherche was een van de belangrijkste vernieuwers van de Franse keramiek aan het einde van de 19e eeuw. Hij tilde de productie van steengoed naar een hoger niveau en was steeds op zoek naar nieuwe glazuren. Zijn experimenten leidden tot de ontdekking van gevlamd steengoed, waarmee hij een grote invloed uitoefende op andere art nouveau-keramisten.
Delaherche, Auguste
Armentières
steengoed
Gent in weelde herboren: Wereldtentoonstelling 1913
tegeltableau
Tegeltableau van decortegels met gestileerde bloemmotieven
Het tableau is samengesteld uit drie verschillende tegels met ornamentdecors met florale motieven.
Spanje
Nederland
porseleinkast
Orgelgebogen porseleinkast
Deze vitrinekast bestaat uit een gesloten onderkast en een bovenkast met schappen achter de glazen deuren. Kostbaarheden, zoals porselein of zilverwerk, konden zo permanent en veilig worden tentoongespreid. De onderkast is orgelgebogen: het plan in het voorvlak is hol-en-bol gegolfd, wat herinnert aan orgelpijpen. De kast werd afgewerkt met rocaillesnijwerk. Een vergelijkbare kast is te vinden in de collectie van het Rijksmuseum in Amsterdam.
Noordelijke Nederlanden
secretaire
Secretaire met asymmetrisch snijwerk
Deze secretaire of schrijftafel met drie lades is bovenaan afgesloten door een schuinstaand en neerklapbaar blad, waarachter zich verschillende laatjes en vakjes bevinden voor het bewaren van schrijfbenodigdheden en geheimen, zogenaamde 'secrets'. Het neergeklapte blad, steunend op twee smalle uittreklaatjes, dient als schrijfblad. Het blank gelaten hout, hier met symmetrisch snijwerk met rocialles, is kenmerkend voor de zogenaamde 'Luikse régence' of 'Luiks-Akense meubelstijl'. Een vergelijkbaar meubel is te vinden in de collectie van het Ansembourg Museum in Luik.
Stoel met bloemenmarqueterie en masker
Deze stoel met vernieuwde bekleding is versierd met bloemenmarqueterie, onderbroken door een masker aan de voorzitregel. Opvallend zijn ook de voorpoten met klauw-en-balvoeten, een aan Chinese meubels ontleend motief, dat ook vaak te zien is bij Engelse meubels uit de 18de eeuw. Verbindingen tussen de poten worden in het begin van de 18de eeuw stilaan overbodig: de gekromde overhoeks geplaatste voorpoten zorgen ervoor dat de stoel stabiel kan blijven, ook zonder regels of verbindingen. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het Rijksmuseum Amsterdam, het Kunstmuseum Den Haag en Museum für Kunst und Gewerbe in Hamburg.
buikkabinet
Buikkabinet met klauwvoeten
Dit buikkabinet (een zogenaamd 'Hollands kabinet') steunt vooraan op twee klauwpoten. De kast dankt zijn naam aan de 'buik' of gebombeerde vorm van de onderkast. De kast is versierd met gesneden bloemen en rocailles en werd gefineerd. De kroonlijst loopt trapsgewijs omhoog in een toogkap. Bovenaan zijn de oppervlaktes afgeplat, waardoor men op de drie trappen kostbaarheden zoals porselein kon te pronk zetten. Vergelijkbare kasten zijn te vinden in de collecties van het Rijksmuseum en het Stedelijk Museum Amsterdam.
wortelnoothout
In de loop van de 18de eeuw, wanneer men comfort en gezelligheid steeds belangrijker vindt, komen er meer kleinere en makkelijker verplaatsbare tafels in de interieurs met verschillende functies zoals speel- of theetafels. Deze tafel met gebogen poten en hoeven staat dan ook in contrast met de zware tafels uit de 17de eeuw. Hoewel deze tafel stilistisch teruggaat op voorbeelden uit de 18de eeuw, werd dit exemplaar vervaardigd in de 19de eeuw. Kenmerken van de 18de-eeuwse meubelstijlen zullen lang blijven doorwerken. In de 19de eeuw was er ook een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Ook in de 20ste eeuw bleven deze neostijlen populair.
wandspiegel
Wandspiegel met vergulde lijst
Wandspiegel met vergulde lijst met bladwerk en krullen.
Porseleinkast met gebroken kroonlijst
Deze vitrinekast bestaat uit een gesloten onderkast en een bovenkast met schappen achter glazen deuren. Kostbaarheden, zoals porselein of zilverwerk, konden zo permanent en veilig worden tentoongespreid. De kroonlijst, de overhoeks geplaatste stijlen en de leeuwenpoten waarop de kast steunt, zijn kenmerkend voor de late barok en de rococo of Lodewijk XV-stijl. Een vergelijkbaar kastmeubel is te vinden in de collectie van M Leuven.
Lage driedeurskast met snijwerk
Deze buffetkast met drie lades boven drie deuren steunt vooraan op vier bolpoten en wordt afgewerkt met een overkragende lijst bovenaan. De schuifjes bovenaan zijn verborgen en kunnen langs binnen worden gesloten. De kast wordt op de (overhoeks geplaatste) stijlen, de kastdeuren en de voorborden van de lades versierd met snijwerk met bladwerk en rocailles. Het blank gelaten hout en het fijne snijwerk zijn kenmerkend voor de zogenaamde 'Luikse régence' of 'Luiks-Akense meubelstijl'. Een vergelijkbaar kastmeubel is te vinden in de collectie van het Ansembourg Museum in Luik.
hangoortafel
Hangoortafel met verbonden gedraaide poten
Deze tafel heeft twee halfronde zijbladen die kunnen opklappen, om zo het oppervlak van het vaste middendeel te vergroten. De hangoortafel dankt zijn naam aan deze afhangende bladen. Typische voor deze tafels die in de Nederlanden en in Engeland werden geproduceerd, zijn de in de lengte doorgezaagde poten waarop de zijbladen rusten. Hoewel dit type tafel al vanaf de 17de eeuw voorkomt, werd dit exemplaar vermoedelijk in de 19de eeuw uitgevoerd. In de 19de eeuw was er een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Deze zogenaamde neostijlen zullen ook in de 20ste-eeuw blijven doorwerken.
Nederlanden
Stoel met gebogen rugband
Deze stoel met vernieuwde bekleding heeft een open rug met bovenaan een gekromde band. Dit type stoel werd populair tijdens het Directoire en in de empirestijl. De stoel rust op vier licht gebogen poten, de achterste daarvan sabelpoten ('à l'étrusque'), die zorgen voor een grote stabiliteit. De stoel is eenvoudig en gaat terug op de 'klismos'-stoel uit het klassieke Griekenland.
stof (textiel)
wandtafel
Halvemaantafeltje
Deze wandtafel in de vorm van een halve maan met marqueterie steunt op lange, spitse poten. Op het tafelblad is een gedraaide schelp afgebeeld. Net als de poten, is ook het beslagwerk kenmerkend voor de classicistische of Louis XVI-stijl. Een vergelijkbare tafel is te vinden in de collectie van het Rijksmuseum Amsterdam.
bruikleen: objecten opgesteld in Hotel d'Hane Steenhuysen
Inrichting Hotel d'Hane Steenhuyse
Getorste smalle zuil
Massieve getorste zuil die vermoedelijk deel uitmaakte van een afsluiting. Opmerkelijk zijn de gestempelde rozetten in de schubben.
Vierkante geglazuurde decortegel met stippen in hoeken
Deze vierkante tegel is uitgevoerd in geglazuurd, witbakkend aardewerk. De vier hoeken zijn versierd met witgele engobe stippen. Alfred William Finch vervaardigde de tegel in zijn eigen atelier in Forges, waar hij actief was tussen 1895 en 1897. Hij maakte er gebruik van de lokale, witte klei. Eenvoudige decoratie met stippen, strepen of arabesken is typerend voor zijn creaties uit die periode. Lang werd foutief aangenomen dat Finch deze tegel maakte in het kelderatelier van Henry van de Velde in Villa Bloemenwerf te Ukkel. In de woning van van de Velde is nooit een oven geplaatst die geschikt was voor het bakken van dergelijke tegels, maar Finch had er wel een opslagplaats voor zijn keramische productie. Waarschijnlijk had hij van de Velde, die veel contacten had, verzocht om hem te helpen bij de verkoop. De tegel komen in elk geval uit de nalatenschap van Henry van de Velde.
wasmachine
Wasmachine 'L'avenir Type G'
Witte wasmachine met wasopening aan de bovenzijde en draaischakelaar aan de voorzijde.
L'avenir
Roeselare
natuurlijk rubber
polyvinylchloride met weekmaker
Eke
mixer
Mixer
Elektrische mixer van producent Kalorik in metaal en witte kunststof met petroleumblauwe afwerking op het handvat. De hoekige vorm van het toestel doet denken aan de jaren 1970, terwijl de kleuren nog de sfeer van eind jaren 1960 weergeven. Het toestel draagt wel al het nieuwe logo van Kalorik.
Kalorik
thermoplast
Spaces - Interior design evolution
droogzwierder
Zwierder 'L'avenir'
Witte cilindervormige zwiertrommel van producent L'avenir met zwarte handvaten aan de zijkant. L'avenir was een Belgische producent van wasmachines en droogzwierders, gevestigd in Roeselare.
sierbord (vaatwerk)
Sierbord met irissen
Sierbord met een symmetrisch decor van lichtpaarse irissen. De centrale iris wordt geflankeerd door twee afhangende irissen die de ronding van het bord volgen. Het wandbord werd beschilderd door de plateelschilder Christiaan Johannes Lanooy, die tussen 1900 en 1906 werkte voor Plateelbakkerij Zuid-Holland.
Lanooy, Christiaan Johannes
Gouda
Plateelbakkerij Zuid-Holland
meubelstof
Fluweel met uitsparingen voor meubelbekleding met een patroon met vogels en bloemen
Het rapport van het vrij traditioneel aandoend patroon is onvolledig. Tegen een achtergrond met structuursuggestie zijn bloemtakken, vogels en vlinders op een donker veld afgebeeld. De groene uitsparingen verlenen een frisse toets aan het overwegend bruin-beige geheel. Het aangehechte bedrijfsetiket vermeldt het productienummer ‘1215’ en de kleurvariant ‘4'. De vader van de schenker van deze stof aan het museum was in Nederland handelsvertegenwoordiger van een aantal Belgische firma’s waaronder Etvelor. De stoffen verkochten daar evenwel niet goed.
Etvelor
Deerlijk
Boreale nr. 16
Het patroon, ontworpen door Octave Landuyt, maakt deel uit van de reeks 'Hartprints' van Herman Hart & Co. Deze Nederlandse firma, gespecialiseerd in gordijnstoffen, gaf aan diverse kunstenaars, zoals Landuyt en leden van de Cobra-beweging, de opdracht om dessins te ontwerpen. Het patroon van deze lap gordijnstof wordt gevormd door een afwisseling van twee verticale banen. De ene baan vertoont een blokkenpatroon. Op de andere baan wisselen een klein en en groter gestileerd bloemachtig motief elkaar af tegen een achtergrond van rechthoekige vlakken. De kleurencombinatie bestaat uit zwart, grijs, geel en verschillende tinten bruin. Patroon nr.: 36/0744/6.
tafellamp
Nesso
In 1965 ontwierpen Giancarlo Mattioli en zijn collectief Gruppo Architetti Urbanisti Città Nuova de paddestoelvormige tafellamp 'Nesso'. Het futuristische ontwerp won de eerste prijs op de Studio Artemide/Domus-wedstrijd in Milaan.
Mattioli, Giancarlo
Gruppo Architetti Urbanisti Città Nuova
Artemide
onverzadigde polyester
glasvezel
Hemelveerdegem
tapijt
Ollo
Het in wol geweven wandtapijt ‘Ollo’ is een ontwerp van Alessandro Mendini voor Alchimia uit 1989. De decoratie met de kolom, de boog en andere tekens werd ook gebruikt als print op de meubels in de gelijknamige collectie ‘Ollo’. Deze print kreeg de naam ‘Olimpico’. Mendini assembleerde zogenaamde stilemen, terugkerende vormen en tekens uit bestaande ontwerpen, tot een nieuwe ontwerp dat nieuwe betekenissen genereert en het begrip 'originaliteit' bevraagt. Op die manier gaf hij uitdrukking aan een maatschappij van snel wisselende trends, waarin alles ooit al eens verzonnen en toegepast lijkt.
Assur Carpets
Otegem
wol
vloerkleed
Ovalen vloerkleed van het model van Woning Behn
Het tapijt is uitgevoerd naar het ontwerp dat Van huffel in 1920 maakte voor de woning van Clément Behn in Ninove. In de florale band rond het raster zijn in twee cirkels de merktekens 'AVH' (naar de ontwerper Albert Van huffel) en 'ADCD' (naar de uitvoerder L'Art Décoratif Céline Dangotte) aangebracht. Het buitenste parelmotief sluit ook aan bij de vaak donkerdere parelaccenten op de meubels die Van huffel ontwierp. Het is overigens niet gebruikelijk dat de ontwerper zijn meubelstukken signeert zoals bij dit tapijt wel het geval is. Het museum bewaart ook een tweede gelijkend tapijt uit het interieur van de familie Lévy.
knopen (textielvervaardiging)
Keuller, H. F.
Hamme
De dolle jaren in België 1920-1930
tas (houder)
Paarse tas met fuchsia's
De tas met een afgeronde basis heeft een omgeslagen flap en een lang draagkoord. De flap heeft een kralenrandje en een versiering met gestileerde fuchsia’s in een symmetrische compositie. Aanvankelijk schilderde Mabel Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk voor jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Als motieven gebruikt ze natuurelementen zoals bloemen, vogels, vlinders in min of meer gestileerde versies. Aan de binnenzijde van het accessoire zijn er sporen van rode zegellak. Op tas inv.nr. 4320 (met zelfde herkomst en context) was met vergelijkbare lak een briefje bevestigd. Dit was bedrukt met een heraldische leeuw tussen de letters D en R boven het cijfer ‘2.
kleedje
naaldkant (objectnaam)
Kleedje in naaldkant
Voor de tentoonstelling 'Gentiana, 20 meubels en objekten van atelier Alchimia (Milano)’ in het Museum voor Sierkunst in 1986 wenste Alessandro Mendini dat een ontwerp van hem zou uitgevoerd worden in “Vlaamse” kant. Oud-textielleerkracht en kantverzamelaarster Elisa Hoste-De Vynck bewerkte voor het museum het ontwerp voor uitvoering in naaldkant, kloskant en Lierse kant en contacteerde potentiële uitvoerders. Uiteindelijk voerde Agnes Stevens in naaldkant het kleedje uit. Het werd gepresenteerd op de vierkleurige ‘Macaone’ tafel. Het patroon van het kantwerk met zijn grillige en uitbundige vormen illustreert de designfilosofie van Studio Alchimia dat zich afzette tegen de soberheid van het modernisme.
De Vynck, Elisa
naaldkant (techniek)
Stevens, Agnes
Zele
paardenhaar
Gentiana 20 meubels en objekten van Studio Alchimia (Milano)
Fluweel met uitsparingen voor meubelbekleding met vlechtwerk en bloemen
Schuine blauwe stroken, overgaand van licht naar donker, wisselen van richting van rij tot rij en geraken als het ware door elkaar gevlochten. Deze geometrische achtergrond wordt verzacht door gestileerde bloemen die in verspringende rijen geschikt zijn. De voortdurende richtingsveranderingen van de elementen in de compositie maken dit tot een heel ritmisch patroon. De oranjekleurige uitsparingen verlenen een pittige toets. Het aangehechte bedrijfsetiket van Etvelor vermeldt het productienummer ‘1040’ en de kleurvariant ‘2'. De vader van de schenker van deze stof aan het museum was in Nederland handelsvertegenwoordiger van een aantal Belgische firma’s waaronder Etvelor. De stoffen verkochten daar evenwel niet goed.
Fluweel met uitsparingen voor meubelbekleding met booglijnen en bloemen
Het patroon van deze staal wordt gekenmerkt door een afwisseling van hoekige vormen en gebogen lijnen De blauwe achtergrond, geschaduwd van licht naar donker heeft een decor van elkaar kruisende gebogen witte lijnen. Gestileerde bloemen zijn in horizontale verspringende rijen geschikt en wisselen van richting van rij tot rij. Plaatselijk zijn groepjes vierkante blokjes gestrooid. Het aangehechte bedrijfsetiket van Etvelor vermeldt het productienummer ‘1085’ en de kleurvariant ‘2'. De vader van de schenker van deze stof aan het museum was in Nederland handelsvertegenwoordiger van een aantal Belgische firma’s waaronder Etvelor. De stoffen verkochten daar evenwel niet goed.
Fluweel met uitsparingen voor meubelbekleding met kantmotief
Bij het sterk illusionistisch patroon wordt reliëf gesuggereerd door handige schaduwwerking van bruin naar beige met stippen. Evenwijdige horizontale stroken lopen regelmatig uit in grote driehoeken. Deze zijn geaccentueerd door een zwart kantachtig siermotief met oranje accenten. Het aangehechte bedrijfsetiket van Etvelor vermeldt het productienummer ‘1088’ en de kleurvariant ‘2'. De vader van de schenker van deze stof aan het museum was in Nederland handelsvertegenwoordiger van een aantal Belgische firma’s waaronder Etvelor. De stoffen verkochten daar evenwel niet goed.
Das met patroon 'Quadro'
George J. Sowden ontwierp het patroon ‘Quadro’, wat ‘kader’ betekent in het Italiaans, voor het ontwerperscollectief Memphis. Voor hij het collectief in 1981 mee oprichtte, was hij actief binnen de Italiaanse radicale designbeweging. Met zijn schreeuwerige patronen verwees Sowden naar foto’s, nieuwsberichten en reclamebeelden die alomtegenwoordig zijn in de maatschappij. De stof met het patroon ‘Quadro’ werd door Copi verwerkt tot stropdassen en verdeeld. De stof werd uitgebracht in verschillende kleurcombinaties.
Sowden, George James
Das met museumlogo
De das van rood-blauwe changeant zijde is versierd met het geborduurde logo van het museum, vooraan in het midden en als lus om de das door te trekken. De das werd vermoedelijk gemaakt voor museumdirecteur Lieven Daenens naar aanleiding van de tentoonstelling 'Artistieke textielcreaties van Yvette Lauwaert' in 1979.
Lauwaert, Yvette
Das van katoen en zijde
Het zichtbare gedeelte van de das bestaat uit een katoenen weefsel vervaardigd uit linten in paars, bruin, roze en tinten grijs. De rest is van roze zijdecrêpe. Museumdirecteur Lieven Daenens droeg de das op de vernissage van de tentoonstelling 'Artistieke textielcreaties van Yvette Lauwaert' in 1979 in het Museum voor Sierkunst.
ceintuur
Ceintuur van meisjesjurk
Op de gedrapeerde ceintuur zijn gestileerde bloemen en blaadjes van stof geappliqueerd.
lamé
Cobble Hill
Het patroon bestaat uit dicht bij elkaar staande zwartbruine vlam- en visblaasmotieven op een geelbruine grond. Het weefsel vertoont een matelassé-effect met een ciré-afwerking. De kleurstelling is bekend onder de naam 'fawn'.
Zürich
acryl (tv)
Tas met centraal motief
Het afgerond tasje met trekkoordsluiting vertoont een centraal rond motief en sierrandjes. Het is gevoerd met bedrukte zijde, mogelijk een stof van Liberty (Londen). Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
Dangotte, Céline
Deze stof werd ontworpen door de invloedrijke Amerikaanse textielontwerper Jack Lenor Larsen. Voor zijn moderne ontwerpen wendde Larsen traditionele en internationale textieltechnieken aan. Het patroon van dit weefsel bestaat uit dicht bij elkaar staande zwarte vlam- en visblaasmotieven op een grijze grond. Het weefsel vertoont een matelassé-effect met een ciré-afwerking. De kleurstelling is bekend onder de naam 'tortoise'.
polyester (tv)
polyamide (tv)
De invloedrijke Amerikaanse ontwerper Jack Lenor Larsen putte voor zijn moderne ontwerpen inspiratie uit eeuwenoude tradities en deed het Amerikaanse publiek op die manier kennis maken met textieltechnieken als ikat en batik. Het patroon van dit weefsel kenmerkt zich door trapvormige omtreklijnen, geïnspireerd op ikatweefsels uit Centraal-Azië. Ikat is een techniek om motieven aan te brengen door de garens voor het weven onder te dompelen in een verfbad. Daarbij worden bepaalde delen afgebonden of afgedekt zodat ze de kleurstof niet opnemen. Bukhara werd in verschillende kleuren vervaardigd. Zo bestaat de kleurstelling 'Geranium' uit rood, roze, donkerroze, violet en dofgeel.
De invloedrijke Amerikaanse ontwerper Jack Lenor Larsen putte voor zijn moderne ontwerpen inspiratie uit eeuwenoude tradities en deed het Amerikaanse publiek op die manier kennis maken met textieltechnieken als ikat en batik. Het patroon van dit weefsel kenmerkt zich door trapvormige omtreklijnen, geïnspireerd op ikatweefsels uit Centraal-Azië. Ikat is een techniek om motieven aan te brengen door de garens voor het weven onder te dompelen in een verfbad. Daarbij worden bepaalde delen afgebonden of afgedekt zodat ze de kleurstof niet opnemen. Bukhara werd in verschillende kleurstellingen bedrukt. Zo bestaat de kleurstelling 'Moonstone' uit roomkleur, mosterdgeel, lichtgeel, grijs en celadongroen.
De invloedrijke Amerikaanse ontwerper Jack Lenor Larsen putte voor zijn moderne ontwerpen inspiratie uit eeuwenoude tradities en deed het Amerikaanse publiek op die manier kennis maken met textieltechnieken als ikat en batik. Het patroon van dit weefsel kenmerkt zich door trapvormige omtreklijnen, geïnspireerd op ikatweefsels uit Centraal-Azië. Ikat is een techniek om motieven aan te brengen door de garens voor het weven onder te dompelen in een verfbad. Daarbij worden bepaalde delen afgebonden of afgedekt zodat ze de kleurstof niet opnemen. Bukhara werd in verschillende kleuren vervaardigd. Zo bestaat de kleurstelling 'Quarrystone' uit roomkleur, grijs, lila, roestbruin en beige.
De invloedrijke Amerikaanse ontwerper Jack Lenor Larsen putte voor zijn moderne ontwerpen inspiratie uit eeuwenoude tradities en deed het Amerikaanse publiek op die manier kennis maken met textieltechnieken als ikat en batik. Het patroon van dit weefsel kenmerkt zich door trapvormige omtreklijnen, geïnspireerd op ikatweefsels uit Centraal-Azië. Ikat is een techniek om motieven aan te brengen door de garens voor het weven onder te dompelen in een verfbad. Daarbij worden bepaalde delen afgebonden of afgedekt zodat ze de kleurstof niet opnemen. Bukhara werd in verschillende kleuren vervaardigd. Zo bestaat de kleurstelling 'Opal' uit roomkleur, lichtblauw, rozebruin, lila en beigegrijs.
Vijfhoekige grijze tas met floraal motief
De vijfhoekige tas heeft twee korte handvatten van koord en is versierd met een gestileerd boemtakmotief. Aan de onderhoeken bevinden zich kralenkwastjes.
Vijfhoekige tas met floraal motief
De vijfhoekige tas heeft een lange draagkoord en vertoont gestileerde bloemen in een medaillon en sierrandjes. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
Eetkamerstoel voor de Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst in Turijn
Voor de Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst te Turijn in 1902 richtte Georges Hobé in het Belgische paviljoen een eetkamer en een werkkamer voor een landhuis in. Centraal in de eetkamer stond een tafel met deze zes stoelen. Het ontwerp van de stoelen is vormelijk verwant aan de armstoelen voor de werkkamer, hoewel het 'landelijke' karakter in het meubilair voor de eetkamer minder uitgesproken is. De sobere, lineaire vormgeving van de meubels contrasteerde sterk met de ontwerpen van Victor Horta, die ook in Turijn te zien waren. Het museum bewaart ook wandkasten, een zitbank, armstoelen en een staande klok van hetzelfde ensemble. Het is niet uitgesloten dat de meubels ontworpen werden door Hobés medewerker Antoine Pompe. Hij maakte een ontwerptekening voor de werkkamer, maar het is niet duidelijk of hij de meubels ook daadwerkelijk ontwierp. Pompe werkte rond 1899-1900 als tekenaar voor Victor Horta en van 1899 tot 1903 voor Hobé. Daarna ging hij aan de slag als zelfstandig architect.
Hobé, Georges
Esposizione d'Arte decorativa moderna
strook
Fragment van een strook borduurwerk
Dit fragment van een strook borduurwerk heeft een motief met gestileerde bloemen en blaadjes. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
Oranje tas met bloemenmand
De tas heeft een omgeslagen flap en een lang draagkoord en is versierd met een bloemenmand en sierrandjes. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
Paarse tas
De vijfhoekige tas heeft een lange draagkoord en is versierd met gestileerde bloemen. Ze is gevoerd met zijde en bedrukt met een kasjmierpatroon. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
Tas met vogelmotief
De tas heeft een omgeslagen flap en een lang draagkoord. De flap heeft een kralenrandje en een versiering met toegewende vogels op bloemtakken. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
japon
Het trapeziumvormige jurkje heeft korte mouwtjes en een lage taille. Het kledingstuk is versierd met borduurwerk van wol en zijde met gestileerde bloemmotieven. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
Vier driehoekige fragmenten van een jurk
Deze driehoekige fragmenten van een jurk tonen een compositie met bloemen en besjes. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
Meisjesjurk met ceintuur
Het trapeziumvormige jurkje heeft korte mouwtjes en een hoge taille, waar een lintceintuur met geschulpte zoom door geregen is. Het kledingstuk is versierd met borduurwerk van wol en zijde met gestileerde bloemmotieven op het organza kraagje en de zoomschulpen. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
Deze ceintuur hoort bij het trapeziumvormige jurkje met korte mouwen en een hoge taille. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
Fragment van een meisjesjurk
De vierkante hals van het jurkfragment is versierd met borduurwerk in zijde en wol met gestileerde bloemen. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
Driehoekige fragment van een jurk
Dit driehoekige fragment van een jurk toont een compositie met bloemen en besjes. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
IKEA PS Jonsberg
Hella Jongerius ontwierp in 2005 vier keramieken vazen voor IKEA. De vazen hebben dezelfde klassieke vorm (en naam), maar zijn elk met verschillende keramische technieken en decoraties vervaardigd. Deze verwijzen naar vier verschillende oorden: Afrika, Azië, de Sovjet-Unie en Europa. Jongerius’ ambitie met dit project was de ambachtelijke toets van keramiek te behouden in een massaproduct. Dat kan enkel aan betaalbare prijzen als de productie en distributie gebeuren in grote hoeveelheden. IKEA lanceerde in 1995 de 'PS' (Post Scriptum) collectie waarbij het bedrijf aan designers vroeg om een betaalbaar en kwaliteitsvol product te maken. De meer experimentele en hippe reeks was een aanvulling op het reguliere aanbod. Voor de collectie uit 2006 werden ontwerpers uitgedaagd om te experimenteren met nieuwe materialen, technieken en werkwijzen.
Jongerius, Hella
gieten
IKEA
China
Sint-Denijs-Westrem
mouw
Mouw van een jurk
De driekwart lange mouw is onderaan gefronseld. Ze heeft een geborduurd medaillon met een Chinees geïnspireerde voorstelling van bloemen en een feniks met lampion in de bek. Motieven zijn minder geabstraheerd dan gewoonlijk bij Elwes. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
geregenereerde cellulose
De driekwart lange mouw is onderaan gefronseld. Ze heeft een geborduurd medaillon met een Chinees geïnspireerde voorstelling van bloemen en een feniks met lampion in de bek. Motieven zijn minder geabstraheerd dan gewoonlijk bij Mabel Elwes. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
Lapje met borduurmotief
Dit lapje, bedoeld voor een kussensloop, heeft een borduurmotief met een medaillon met gestileerde bloemen en bladeren.
Dit lapje heeft een borduurmotief met een symmetrische compositie met gestileerde fuchsia’s.
metaaldraad
Zijden kleedje met bloemtakken
Op de vier hoeken van het kleedje is een gestileerde bloementakje geborduurd. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
Gordijn
Het borduurwerk vormt verticale strepen op het gordijn. De bovenrand is in rechthoekige vakken verdeeld die afwisselend versierd zijn met ovalen, amandel- en eiervormen en een compositie met gestileerde florale motieven. Aanvankelijk schilderde Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen. Mogelijks is het gordijn afkomstig uit de woning van Céline Dangotte en Raymond Limbosch.
stalenboek
Stalenboek met verfrecepten voor textieldruk
In dit boek zijn stalen gekleefd ter illustratie van met de hand geschreven recepten voor drukpasta’s en verfbaden. Enkele titels van bereidingen zijn: “Bleu de France n° 4 / Puce au bois / Nuance Cachou / Rouge résiste / Essai de réserve orange” enz. De coloristen, die deze recepten bereidden, bekleedden in de drukkerijen een sleutelpositie. Hun inbreng was zeer belangrijk voor het succes van het bedrijf. Hun receptenverzamelingen dienden geheim te blijven en werden met zorg bewaard. Blijkbaar is dit schrift samengesteld door een zeer bekwame colorist, die goed op de hoogte was van de ontwikkelingen in de chemie en die zijn bevindingen over zijn experimenten zeer zorgvuldig noteerde. Er werden ook heel wat verschillende kleurstoffen verwerkt in dit bedrijf. Het drukwerk van de fragmenten zelf die de recepten illustreren is slecht verzorgd. Zij werden immers enkel aangemaakt om het kleureffect van de recepten uit te testen. De stalen bieden een bonte afwisseling: effen, met geometrische patronen als strepen, bolletjes, ruiten, zigzag- en golflijntjes, met patronen voor sierboorden, met bloemenpatronen, met motieven ontleend aan de toen populaire kasjmiersjaals, en zelfs met tafereeltjes met personages in 17de-eeuwse kledij in neobarokke omlijstingen of met chinoiserie. Deze laatste voorstellingen sluiten helemaal aan bij de vlucht uit de eigen realiteit van de romantiek. De herkomst van dit stalenboek uit de bibliotheek van Rouen en de verwijzing in het schrift naar de fabriek voor textielkleurstoffen van Charles Besselièvre in Maromme (in de buurt van Rouen) wijst er vermoedelijk op dat het uit een bedrijf in die streek afkomstig is. De Franse stad Rouen en haar omgeving was in de eerste helft van de 19de eeuw een belangrijk centrum voor textieldruk. Men produceerde er goederen van een gemiddelde kwaliteit. Deze waren vaak bestemd voor goedkopere kledingstoffen maar ook voor stoffen voor bedgordijnen en wandbekleding, die gretig werden toegepast in rijkere boerderijen. Dit boek was eigendom van Henry van de Velde, de veelzijdige ontwerper die zich in zijn lange leven (1863-1957) meermaals toelegde op de vormgeving van textiel. Hij ontwierp ook een tweetal patronen voor bedrukte stoffen. Van één ervan, gedecoreerd met een rozetmotief, bezit het museum een groot fragment. Mogelijk putte Van de Velde voor die ontwerpen uit dit coloristenboek.
Rouen
papier (vezelproduct)
Jurk 'Rakkauskirje' met patroon 'Tarha'
Annika Rimala ontwierp zowel de bedrukte stof als de jurk. Marimekko vervaardigde de stof reeds in 1963 en gebruikte het twee jaar later voor de jurk.
Rimala, Annika
Finland
Marimekko
Avekapelle
Geruite wollen jurk
Suvanto, Liisa
kamerscherm
Kamerscherm met goudleer
Vanaf de 17de eeuw werden oosterse vouwschermen naar Europa gebracht, waar ze al snel ook werden geproduceerd. Dit scherm is versierd met kostbaar goudleer, beschilderd met veelkleurige florale motieven. De schildering herhaalt zich drie keer, een keer over elk van de panelen. Het bloemenpatroon en kleurgebruik zijn kenmerkend voor de rococo of Lodewijk XV-stijl. De nagels waarmee het leder werd vastgezet vormen een decoratief patroon aan de zijkanten. Dit kamerscherm zou al vanaf de 18de eeuw in gebruik geweest zijn in Hotel de Coninck waarin het museum sinds de jaren 1920 gevestigd is.
leer
Une histoire de paravent
Zwarte wollen jurk
Magnolia
Kleine zilveren vaas met kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van het vaasje is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd.
kniestoel
Variable balans
In 1979 nodigde de Noorse uitvinder Hans Christian Mengshoel de ontwerpers Peter Opsvik, Svein Gusrud en Oddvin Rykken uit om ontwerpen te maken op basis van zijn gepatenteerde zitconcept 'Balans'. Mengshoel beoogde daarmee een ergonomische kniestoel die de belasting van de ruggengraat van de zittende persoon vermindert door een deel van het gewicht over te dragen op de knieën en de benen. Geïnspireerd door 'Balans' en door de theorie van de Deense arts A.C. Mandal ontwikkelde Peter Opsvik de stoel 'Variable balans'. Deze zacht schommelende kniestoel, die voor het eerst werd voorgesteld op de Furniture Fair in Kopenhagen in 1979, is nog steeds in productie.
Opsvik, Peter
Oslo
Stokke
Skodje
Wemmel
Scandinavisch design uit eigen collectie
salontafel
Salontafel uit reeks 'Amanta'
In 1966 gaf het pas opgerichte bedrijf C&B Italia aan Mario Bellini de opdracht om een innovatief woonkamerensemble te ontwerpen. Bellini creëerde 'Amanta', een modulair meubelsysteem bestaande uit een eenpersoonszetel, een voetbank, een rechthoekig salontafel en een vierkant salontafel. De losse meubelstukken boden talrijke mogelijke opstellingen en waren op die manier toepasbaar in zowat elke woonkamer. De vierkante tafel past perfect in de rechte hoek tussen twee zetels.
Bellini, Mario
versterkt reactiespuitgieten
C&B Italia
thermoharder
Decortegel met bloem
De vierkante steengoed wandtegel is gedecoreerd met een gegrifte voorstelling van rozen die groeien uit een horizontale stengel aan de onderzijde van het beeldvlak. De tegel maakt onderdeel uit van een horizontale rij tegels die onderling verbonden zijn door de stengel. Deze tegels werden vermoedelijk voor het eerst vervaardigd voor een schouwbekleding in de woning van de schilder René Menard. Zie catalogusnummer 160 “Quatre carreaux.
Parijs
Wilrijk
Des Céramiques Sublimes
broodbord
Broodbord van het servies 'Gioconda'
Kristallen broodbordje met zilveren montuur van het befaamde Giocondamodel dat Philippe Wolfers ontwierp voor de Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels modernes te Parijs in 1925. Het montuur heeft het typische siermotief met grote en kleine driehoeken, dat de look van het ensemble bepaalt en gebaseerd is op in elkaar geplaatste tienhoeken. Voor de realisatie van dit prestigeproject voor de Parijse tentoonstelling werkte Wolfers met de beste productiehuizen samen. Het kristal voor glazen en andere serviesonderdelen werd naar zijn ontwerp uitgevoerd door de Cristalleries du Val Saint-Lambert te Seraing. Het Design Museum Gent bezit een hele reeks elementen van het model Gioconda, van meubilair tot tafelservies, zowel in zilver, keramiek als glas. De collectie telt twee van deze bordjes.
Wolfers Frères
Vierkante geglazuurde tegel met stippen in de hoeken
Deze vierkante wandtegel is uitgevoerd in witbakkend aardewerk en voorzien van een roodbruine engobe en van een glanzende vanille-gele glazuur. De tegel heeft witgele, engobe stippen in de hoeken. Alfred William Finch vervaardigde de tegel in zijn eigen atelier in Forges, waar hij actief was tussen 1895 en 1897. Hij maakte er gebruik van de lokale, witte klei. Eenvoudige decoratie met stippen, strepen of arabesken is typerend voor zijn creaties uit die periode. Lang werd foutief aangenomen dat Finch deze tegel maakte in het kelderatelier van Henry van de Velde in Villa Bloemenwerf te Ukkel. In de woning van van de Velde is nooit een oven geplaatst die geschikt was voor het bakken van dergelijke tegels, maar Finch had er wel een opslagplaats voor zijn keramische productie. Waarschijnlijk had hij van de Velde, die veel contacten had, verzocht om hem te helpen bij de verkoop. De tegel komen in elk geval uit de nalatenschap van Henry van de Velde.
Art(s) nouveau(x) belge(s). Van De Velde, Serrurier-Bovy, Hankar & Co.
Buste uit de reeks 'Bureaukraten'
Achiel Pauwels heeft in zijn werk bijzondere aandacht voor humor en fysionomie. Dat resulteerde vanaf 1965 in een aantal reeksen met karikaturale voorstellingen van bureaucraten, generaals, vorstinnen en andere prominente figuren. Kenmerkend zijn de sterke profilering van het gezicht en de kledij, de dynamische houding en de reliëfwerking met licht- en schaduweffecten.
Pauwels, Achiel
Aftocht geblazen - Achiel Pauwels en Luc Verstraete
zoutvat
Zoutvat van het servies 'Gioconda'
Kristallen zoutvat (kopie naar origineel) op zilveren schaaltje van het befaamde Giocondamodel dat Philippe Wolfers ontwierp voor de Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels modernes te Parijs in 1925. Het schaaltje heeft het typische siermotief met grote en kleine driehoeken, dat de look van het ensemble bepaalt en gebaseerd is op in elkaar geplaatste tienhoeken. De grote ronde schotel (modelnr. 7628), waar dit bordje op is gebaseerd, was het eerste stuk dat Wolfers van dit model ontwierp in 1923. Voor de realisatie van dit prestigeproject voor de Parijse tentoonstelling werkte Wolfers met de beste productiehuizen samen. Het kristal voor glazen en andere serviesonderdelen werd naar zijn ontwerp uitgevoerd door de Cristalleries du Val Saint-Lambert te Seraing. Het Design museum Gent bezit een hele reeks elementen van het model Gioconda, van meubilair tot tafelservies, zowel in zilver, keramiek als glas. De collectie telt twee van deze zoutvaatjes.
schaalmodel
productverpakking
Schaalmodel van de stoel '.03'
Dit schaalmodel van de .03 maakt deel uit van de miniatuurcollectie van het Vitra Design Museum in het Duitse Weil-am-Rhein.
Van Severen, Maarten
Vitra
Weil am Rhein
Maarten Van Severen & Co. Het Wilde Ding
Maarten Van Severen & Co. Over ontwerpers, kunstenaars en makers
Bordeauxwijnglas van het servies 'Gioconda'
Kristallen houder van het zoutvat van het servies 'Gioconda'
Kristallen zoutvat (kopie naar origineel), horend bij zilveren schaaltje van het model Gioconda inv.nr. 2008/146 1/2. (Voor meer informatie zie hoofdfiche zoutvat.)
waterglas
Waterglas van het servies 'Gioconda'
champagneglas
Champagneglas van het servies 'Gioconda'
Vier vierkante geglazuurde tegels met stippen in de hoeken
Deze vier vierkante wandtegels zijn uitgevoerd in witbakkend aardewerk en voorzien van een roodbruine engobe en van een glanzende vanille-gele glazuur. De tegels hebben witgele, engobe stippen in de hoeken. Alfred William Finch vervaardigde de tegels in zijn eigen atelier in Forges, waar hij actief was tussen 1895 en 1897. Hij maakte er gebruik van de lokale, witte klei. Eenvoudige decoratie met stippen, strepen of arabesken is typerend voor zijn creaties uit die periode. Lang werd foutief aangenomen dat Finch de tegels maakte in het kelderatelier van Henry van de Velde in Villa Bloemenwerf te Ukkel. In de woning van van de Velde is nooit een oven geplaatst die geschikt was voor het bakken van dergelijke tegels, maar Finch had er wel een opslagplaats voor zijn keramische productie. Waarschijnlijk had hij van de Velde, die veel contacten had, verzocht om hem te helpen bij de verkoop. Deze tegels komen in elk geval uit de nalatenschap van Henry van de Velde.
Jansky
De stoel 'Jansky' is een van de eerste ontwerpen van Bořek Šípek voor het Italiaanse bedrijf Driade. Het meubel in esdoorn en staal getuigt van Šípeks aandacht voor ambachtelijke materialen en technieken. Het ontwerp, dat verschillende varianten kent, valt op door de gebogen rug die eindigt in twee handgrepen. Zoals vaak in zijn ontwerpen primeerde de verbeelding boven de functionaliteit: de stoelen zitten niet bijster comfortabel. Jansky was in productie tot midden jaren 1990.
Šipek, Bořek
Driade
esdoornhout
staal (materiaal)
's-Hertogenbosch
Deze vierkante tegel is uitgevoerd in witbakkend aardewerk en voorzien van een roodbruine engobe. De tegel is versierd met een zwierige voorstelling van een gestileerde bloem met stengel en bladmotieven in gele en roodbruine engobe en bedekt met een vanille-gele glanzende glazuur. Alfred William Finch vervaardigde de tegel in zijn eigen atelier in Forges, waar hij actief was tussen 1895 en 1897. Hij maakte er gebruik van de lokale, witte klei. Eenvoudige decoratie met stippen, strepen of arabesken is typerend voor zijn creaties uit die periode. Lang werd foutief aangenomen dat Finch deze tegel maakte in het kelderatelier van Henry van de Velde in Villa Bloemenwerf te Ukkel. In de woning van van de Velde is nooit een oven geplaatst die geschikt was voor het bakken van dergelijke tegels, maar Finch had er wel een opslagplaats voor zijn keramische productie. Waarschijnlijk had hij van de Velde, die veel contacten had, verzocht om hem te helpen bij de verkoop. De tegel komen in elk geval uit de nalatenschap van Henry van de Velde.
Stoel door meubelatelier 'La Flandre'
Dit ensemble werd uitgevoerd door het meubelatelier 'La Flandre' onder leiding van Charles Van Beerleire. Phillipe Smets was de vaste tekenaar van het bedrijf en Richard De Meyer ontwierp en vervaardigde vaak het metaalwerk, maar het is niet met zekerheid te zeggen of zij ook aan deze meubelstukken meewerkten. Van Beerleire werkte ook met andere ontwerpers samen, zoals Oscar Van de Voorde waarmee hij voor de eerste maal samenwerkte voor de Internationale Tentoonstelling van Decoratieve en Industriële Kunsten van 1925 in Parijs. De stijl 'art deco' zal later zijn naam danken aan deze tentoonstelling. Het ontwerp van dit ensemble met tafel, twee kasten en zes stoelen is een meer eigentijdse, door de art deco geïnspireerde uitvoering van de gekende 18de-eeuwse rococovormen zoals de gekrulde poten van de tafel en kasten of de opengewerkte rugleuningen van de stoelen.
Van Beerleire, Charles
La Flandre
imitatieleer
Balkvormige vaas met kraterglazuur
Vanaf 1968 pakt Joost Maréchal uit met nieuwe creaties met innovatieve vormen en glazuren. Kenmerkend voor die periode zijn de sculpturale, balkvormige vazen met grijsblauwe kraterglazuur. Hij toont deze en andere vazen voor het eerst op een tentoonstelling in de Gentse Galerie Kaleidoscoop in 1968-1969.
Maréchal, Joost
Eeklo
Leren vide-poche
Deze vide-poche, een schaaltje om de inhoud van broekzakken in te legen, is uitgewerkt in gedecoreerd en gekleurd leer en voorzien van koperen knopen in de hoeken. De bodem is versierd met gestileerde bloemen. De binnenzijde is gevoerd met groene moirézijde. Op de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent stelde juffrouw Dago een boekomslag, een vide-poche en andere voorwerpen in gedreven leer tentoon. Mogelijk werd deze vide-poche, die in 1914 werd aangekocht voor de museumcollectie, besteld tijdens de Wereldtentoonstelling. Dago exposeerde als lid van 'Les Arts de la Femme', een Brusselse vereniging die zich tussen 1908 en 1918 inzette om vrouwelijke beoefenaars van kunstambachten te ondersteunen bij het tentoonstellen en verkopen van hun werk. Aan de omslag hing een label met het logo van de vereniging, een vrouwenfiguur met een borduurwerk gedrukt in rode inkt. In de collectie bevinden zich ook objecten van andere leden van 'Les Arts de la Femme': een boekomslag in beschilderde zijde van Gabrielle Canivet en een leren boekomslag van juffrouw Moens.
leerbewerken
Dago
map (houder)
Leren boekomslag met salamander
Deze boekomslag in gedreven leer is versierd met de voorstelling van een kronkelende salamander die een insect belaagt. Het sierlijke, gestileerde diermotief verraadt een duidelijke inspiratie uit Japanse prenten, die een brede verspreiding kenden in het kunstcircuit, maar ook in modellenmusea en kunstnijverheidsscholen ter beschikking werden gesteld als leermateriaal. De binnenkant van de omslag is afgewerkt met groene tafzijde. Op de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent stelde R. Moens twee leren boekomslagen tentoon in het 'Palais des Travaux Féminins'. Vermoedelijk werd de omslag, die in 1914 werd aangekocht voor de museumcollectie, besteld tijdens de Wereldtentoonstelling. Moens exposeerde als lid van 'Les Arts de la Femme', een Brusselse vereniging die zich tussen 1908 en 1918 inzette om vrouwelijke beoefenaars van kunstambachten te ondersteunen bij het tentoonstellen en verkopen van hun werk. Aan de omslag hing een label met het logo van de vereniging, een vrouwenfiguur met een borduurwerk gedrukt in rode inkt. In de collectie bevinden zich ook objecten van andere leden van 'Les Arts de la Femme': een boekomslag in beschilderde zijde van Gabrielle Canivet en een leren vide-poche van juffrouw Dago. Los van de vereniging presenteerde Moens op de tentoonstelling in 1913 ook een geborduurd kussen.
Moens, R.
wastafel (meubel)
Wastafel uit de eigen woning van de ontwerper
Opvallend aan het ontwerp van deze wastafel, zijn de ladefronten die in een hoek vooruit springen. Ook andere meubelontwerpen van Albert Van huffel hebben dit kenmerk. Tussen de spiegel en de kast was er oorspronkelijk een marmeren achterwand. Het museum bewaart ook een bed dat mogelijk tot eenzelfde ensemble behoorde.
koffieservies
dienblad
melkkan
suikerpot
Tête-à-tête
Oranje-groene vaas met hoofd van blazende oude man
Deze aardewerken, kalebasvormige vaas is versierd met het gelaat van een oude, blazende man in laagreliëf. Over een feloranje glazuur loopt vanaf de top van de vaas een donkergroene glazuur naar beneden, tot aan de rand van de vlakke bodem. Omer Coppens combineerde in dit werk oude en moderne invloeden. Materiaaltechnisch sluit de vaas aan bij de Vlaamse keramiektraditie, maar de vorm van een kalebas of gourd verraadt een japoniserende inspiratie. Ook de druipglazuur en het dynamische gezichtje sluiten aan bij de Japanse kunst. Daarnaast zou het gezicht ook kunnen verwijzen naar de traditie van de baardmankruik in onze gebieden. Mogelijk stelt de oude man de winter voor.
Coppens, Omer
theebusje
Theebusje
Aardewerken cilindrisch theebusje. De wand is gedecoreerd met afwisselende turquoise en bruine verticale strepen, afgeboord met een horizontale groene rand boven en onder. Het dopdeksel heeft fijne horizontale strepen, concentrisch op de bovenzijde van het deksel. Het theebusje is aangekocht in mei 1913, hoogstwaarschijnlijk op de Wereldtentoonstelling in Gent. In de kunsthandel worden gelijkaardige stukken vermeld met het originele kleefetiket. Deze worden meestal als art deco bestempeld. Gezien de aankoopdatum van deze vaas bestond deze decoratiestijl reeds voor 1920.
Velten Vordamm Steingutfabrik
Velten
keramiek (materiaal)
Tea Journey
siervaas
Vaas met chrysanten
Deze grote glazen vaas versierd met chrysanten werd ontworpen door de glazenier en meubelontwerper Emile Gallé, een sleutelfiguur van de School van Nancy. De natuur vormde de belangrijkste inspiratiebron voor zijn ontwerpen in art nouveaustijl. Naast kunstenaar was Gallé een respectabel plantkundige. Hij was lid van verschillende Franse en buitenlandse botanische verenigingen en onderhield wetenschappelijke correspondenties. In 1896 vroeg Oswald de Kerchove de Denterghem, voorzitter van de Société Royale d'Agriculture et de Botanique de Gand, aan Gallé om te zetelen in de jury van de vijfjaarlijkse Floraliën in Gent. Uit erkentelijkheid schonk de glaskunstenaar deze vaas aan de vereniging. Ze deed dat jaar dienst als hoofdprijs voor de tentoonstelling van chrysanten, sierplanten en orchideeën en werd gewonnen door secretaris Ernest Fierens. Op het doorschijnend groene glas is met email de bloemenversiering aangebracht met hoofdzakelijk witte en rode accenten. De tekening werd eerst in bruine verf op het glas geschilderd, waarna het email werd aangebracht dat op een lagere temperatuur in de oven gebakken werd. Deze techniek wordt ook voor geëmailleerd aardewerk gebruikt. Rond de hals van de vaas en de bloemen zijn toetsen goud zichtbaar. Vijf imitatiesierstenen, ingewerkt op de bolle basis van de vaas, vormen het hart van rozig-rode chrysanten. Rondom de rand ervan zijn kleine blaadjes ingekerfd. Gallé bracht voor zijn 'émaux-bijoux' enkele lagen transparant email aan op een dun laagje bladmetaal. Zo ontstonden imitatiegemmen waarmee allerlei glazen objecten versierd konden worden. Dit model werd door Gallé meermaals uitgevoerd en versierd met verschillende soorten bloemen. Een ander opvallend voorbeeld is de grote kristallen pronkvaas in een zilveren montuur van Fabergé die rond 1896 aan Groothertog Sergei Alexandrovich van Rusland (1857-1905) werd geschonken.
Gallé, Emile
Nancy
blazen (modelleren)
etsen (inbijten)
overdracht
Paris-Bruxelles Bruxelles-Paris. Realisme - impressionnisme - symbolisme - art nouveau. [Gent]
Paris-Bruxelles Bruxelles-Paris. Réalisme - impressionnisme - symbolisme - art nouveau. [Paris]
Tentoonstelling 1900
fruitschaal
Deze vierkante, zilveren schaal is bedoeld voor fruit en gebak. De opstaande rand is uitgewerkt met een geajoureerd klaverbladmotief. Het handvat in ivoor is gevat tussen twee opstaande handvatsteunen van zilver rond een ebbenhouten kern, met op de vier zijden hetzelfde opengewerkt motief. Josef Hoffmann baseerde deze uitvoering van de fruitschaal met gestileerd klaverbladmotief op het model in zilver met lapis lazuli dat rond 1904 door Koloman Moser was ontworpen. De ontwerptekening voor de schaal (alsook die van Koloman Moser) is bewaard in het Wiener Werkstätte-archief in het MAK te Wenen. Uit dat archief blijkt ook dat van dit model slechts vijf exemplaren gemaakt zijn. Op de onderzijde van de schaal zijn de kenmerkende Wiener Werkstätte zilvermerken aangebracht, waaronder het vierkante monogram van ontwerper Josef Hoffmann. Door het moeilijk leesbare ronde meesterteken kon de edelsmid die deze schaal uitvoerde nog niet met zekerheid geïdentificeerd worden.
stansen (snijden)
Wagner, Josef
Wertnik, Adolf
Wiener Werkstätte
Silver design in time
Ceci n'est pas une copie
Wiener Werkstätte Zilver en Belgisch zilverdesign
Das Schöne und der Alltag. Moderne vormgeving 1900-1914
Zee (Mer)
Van dit handgeknoopt tapijt bewaart het museum verschillende ontwerptekeningen. Albert Van huffel ontwierp het tapijt in 1927 voor de eetkamer van de woning van Albert Bruxelman in Ledeberg. De architect ontwierp zowel de woning en het interieur met meubels, als de tuin en de aanpalende kantoren en werkplaatsen van het familiebedrijf. Van huffel werkte voor verschillende opdrachten in de jaren 1920 samen met dit steenkappersbedrijf. Niet alleen Van huffel en Bruxelman, maar ook Studio de Saedeleer die het tapijt vervaardigde, hechtten groot belang aan de eigenschappen van hun materialen. In zijn textielontwerpen laat Van huffel zich vaak van zijn meest exuberante kant zien. Door een heftige ritmiek, geometrische zigzagmotieven en sterk contrasterende kleuren verbeeldt hij hier de zee. Ook in andere ontwerpen voor het huis (bijvoorbeeld de glasramen of de meubels) was de driehoek een veelgebruikt motief. De Saedeleer werkte voor haar ontwerpen samen met kunstenaars uit de avant-gardekringen en maakte dus ook gebruik van ongewone kleurencombinaties. Zowel Elisabeth de Saedeleer, die deels de leiding had van dit weef­atelier, als ontwerper Albert Van huffel werden rond deze tijd aangetrokken door Henry van de Velde om les te geven aan zijn net opgerichte ontwerpschool in Brussel.
Studio de Saedeleer
Etikhove
hennep
Art deco in Sint-Niklaas
L'Art Deco en Europe
cache-pot
Cache-pot met jachttafereel
Lage, ronde cachepot met op de wand een omlopend landschap waarin een zwart-wit gevlekte jachthond een damhert achterna zit. Het tafereel is ingekrast op het bruine, ruwe steengoedoppervlak en verder ingekleurd met zachte tinten. De contouren zijn, zoals bij een cloisonnévaas, ingevuld met goudverf. De dieren en vormen zijn strak en gestileerd weergegeven. Deze cachepot werd rond 1883–1885 ontworpen en vervaardigd door Ernest Chaplet en Albert Dammouse in het atelier van Haviland & Co in de Rue Blomet in Parijs. Het stuk was radicaal voor zijn tijd door de sobere vormgeving en japonistische invloed.
Chaplet, Ernest
Vaugirard
Dammouse, Albert
krassen
Haviland & Co.
Limoges
Orchidées
Deze cache-pot is uitgevoerd in gegoten steengoed met een polychroom geglazuurde voorstelling van orchideëen in half-reliëf op een donkergroene fond. Het object is gesigneerd met "Ph. Wolfers" en "E. Muller". Tijdens de wereldtentoonstelling van 1897 in Brussel legde Louis Müller contact met Philippe Wolfers, die hem de toestemming gaf om van een aantal van zijn bronzen bloempotontwerpen replica's in steengoed te maken. Het Virginia Museum of Fine Art bezit een gelijkaardige cachepot, met feller kleurcontrast. Verschillende bronzen exemplaren van dit model, uitgevoerd door J. Petermann Fondeur, zijn in privécollecties bewaard.
Emile Müller & Cie
Ivry-sur-Seine
Céramique Art Nouveau
Zwarte zijden japon
Deze jurk in vervaardigd uit zwarte zijde. De voorkant bestaat uit zijde in afwisselend satijnbinding (achtergrond), taffetasbinding en inslagflottés (motief). Het patroon bestaat uit grote lelieachtige bloemen met lange fijne stengels en bladeren, die naar omhoog reiken in deinende bewegingen als zeewier in een typische art nouveau stilering. De zijde is bezet met nestelwerk geïncrusteerd met fluweel en verschillende soorten machinale kant. De motieven bestaan voornamelijk uit gestileerde plantvormen, bloemen en klimopachtige bladeren tussen S-vormige banden. De hals en de manchetten zijn voorzien van een boordje in ivoorkleurige satijn. De ondermouwen, het middenpaneel van zowel het lijfje als de rok zijn in zwarte tule met nopjes, bezet met smalle zwarte fluwelen linten in verticale streepjes. Aan de onderrand van het middenpaneel van de rok bevinden zich horizontale streepjes. De staande kraag in tule is met een fluwelen lint bezet en de boord is uitgevoerd in ivoorkleurig satijn. Het lijfje heeft een V-vormig middenpaneel in tule met een fluwelen lint. Het V-vormig middenpaneel heeft een revers in zwarte tule, met zwart fluweel bezet en in zijde geborduurd. Deze revers loopt rond de hals, is smal bij de aanzet, verbreedt geleidelijk en bereikt haar breedste punt enkele centimeters onder de schouderlijn (met een brede uitzwenking naar buiten en naar beneden). De jurk heeft rond de middel een gordel met een V-vormige lijn. Deze gordel moet de scheidingslijn van rok en lijfje verbergen, die aan de voorkant los van elkaar zijn. Van onder de rechter revers lopen twee zwarte fluwelen linten door het middenpaneel die vastgemaakt worden op de linker revers. De rok heeft een omgekeerd V-vormig paneel van tule met nopjes, bezet met fluwelen linten. Langs de randen van het middenpaneel is er bezetsel van nestelwerk aanwezig met fluweel en kantincrustaties. De mouw is het armgat aangefronsd (eerder opzij dan bovenaan). De zijden overmouw verwijdt pagodevormig naar beneden met evenwel een flinke inkeping aan de achternaad? Deze overmouw is aan de rand afgezet met nestelwerk met fluweel en kantincrustaties. De ondermouw is wijd poffend op een nauwe manchet samengenomen met de grootste wijdte achteraan. De ondermouw is van tule en bezet met fluwelen lint. De manchet is afgezet met een ivoorkleurige satijnen bies. De rug heeft geen lendennaad. Per halve rug zijn er drie panelen die sterk naar onderen verbreden. De jurk heeft een sleep. De jurk is volledig gevoerd in zwarte katoen in satijnbinding. Aan de binnenkant is tegen de zoom een zwarte zijden band in taffetasbinding met kartelrand aangebracht met de bedoeling de rok onderaan te helpen bij het uitstaan. Het onderlijfje (eigenlijk voering) sluit middenvoor. Het middenpaneel dient aan de linkerkant vastgemaakt te worden.
hemelbed
Hemelbed van bisschop Ferdinand Maria de Lobkowitz
Dit classicistisch bed behoorde vermoedelijk toe aan Ferdinand Maria de Lobkowitz, bisschop van Gent van 1779 tot 1795. Lobkowitz was een veelbesproken figuur in Gent en zijn frivole levenswandel was de oorzaak van de gedwongen verkoop van een aantal van zijn bezittingen, zoals waarschijnlijk dit bed. Het hemelbed waarbij de hemel wel even breed, maar niet even lang is als het bed heet ook 'lit d'ange'. De versiering met o.a. gecanneleerde poten, vazen, rozetten en bloemenslingers verwijst naar de neoclassicistische of Louis XVI-stijl. Opmerkelijk voor de iconografie zijn de Mercuriusstaf, toorts en pijlenkoker, een Hoorn des overvloeds en een boek met ganzenveer en inktpot. Het bed heeft nog heel wat van zijn oorspronkelijke zijden stoffering. Het liseré-satijn met witte en zachtroze motieven met bloemen, vruchtenmanden en gestrikte linten op een groene grond sluit aan bij het beschilderde hout. De rijke uitwerking van het meubel toont de status van de eigenaar en daarnaast ook het belang van textiel in de uitwerking van 18de-eeuwse meubels. Het bed was te zien op “Oude Kunst in Vlaanderen”, een expo die plaatsvond in de gebouwen van het Museum voor Schone Kunsten tijdens de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent. Toen bevond het zich nog in de verzameling Speltinckx, van wie het museum in 1932 het meubel aankocht.
wever
Futiel textiel?
Gent. Duizend jaar kunst en cultuur
Oude Kunst in Vlaanderen
haardroger
Model 613 205
Deze elektrische haardroger heeft een schakelaar voor warme of koude lucht. De ventilatiegaten in de metalen behuizing zijn zowel functioneel als decoratief en vestigen de aandacht op het AEG-logo. Peter Behrens ontwierp naast apparaten ook het fabrieksgebouw en de publiciteit voor AEG, waardoor hij bekendstaat als het prototype van een industriële ontwerper.
Behrens, Peter
Duitsland
AEG
fenolformaldehyde
oningeschreven gevonden
wafelijzer
Monolux
Cilindervormig wafelijzer met zwarte handvaten. Het toestel werd standaard geleverd met één paar bakvormen. Andere soorten vormen kon men er apart bijkopen. Dit toestel is draaibaar waardoor de wafels gelijkmatig gebakken konden worden. Wellicht maakt dit toestel deel uit van een reeks wafelijzers die op het zelfde moment op de markt gebracht werden door Kalorik: 'Monolux', 'Waflux' en 'Pic Nic'. Allen hebben ze eenzelfde luxueuze vormgeving met bakelieten handvaten en pootjes met decoratieve lijnen.
broodrooster
Broodrooster
Metalen pop-up broodrooster met zwarte basis en handvaten van Kalorik. Wellicht was dit de eerste pop-up broodrooster die het bedrijf op de markt bracht.
Gembloux
omslag
Boekomslag van beschilderde zijde
Deze zijden boekomslag is beschilderd met rozige schijfjes op een grijsblauwe achtergrond. Aan de voorzijde is een bijzondere vegetatie met paddenstoelachtige vormen weergegeven. De buitenkant van de omslag is uitgewerkt in zijdecrêpe en de binnenkant in zijdesatijn. De koningsblauwe voering is beschilderd met een schijfjespatroon en de omslagen met een kralensnoermotief. Het object werd vervaardigd door Gabrielle Canivet, de echtgenote van de Gentse schilder Constant Montald. Op de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent exposeerde ze in het 'Palais des Travaux Féminins' als lid van ‘Les Arts de la Femme’. Deze Brusselse vereniging zette zich tussen 1908 en 1918 in om vrouwelijke beoefenaars van kunstambachten te ondersteunen bij het tentoonstellen en verkopen van hun werk. Aan de omslag hing een label met het logo van de vereniging, een vrouwenfiguur met een borduurwerk gedrukt in rode inkt. De boekomslag werd in 1917 aangekocht voor de museumcollectie. In de collectie bevinden zich ook objecten van andere leden van 'Les Arts de la Femme': een leren boekomslag van juffrouw Moens en een leren vide-poche van juffrouw Dago.
Canivet, Gabrielle
linnen
Bamboe kamerscherm met drie Bourgondische figuren
Vanaf de 17de eeuw werden oosterse vouwschermen naar Europa gebracht, waar ze al snel ook werden geproduceerd. Dit scherm is versierd met een figuur in middeleeuwse klederdracht op elk van de drie schermen. Zo is het kamerscherm zowel oosters als middeleeuws geïnspireerd. Vanaf de tweede helft van de 19de eeuw werden naast rustieke meubels met een imitatie van bijvoorbeeld boomtakken ook meubels vervaardigd met (een illusie van) bamboe. Deze meubels werden eerst gebruikt als tuinmeubels, in wintertuinen en in serres, maar geleidelijk aan in het hele interieur. Deze meubels passen binnen het kader van het 19de-eeuwse gedachtengoed waarin het "exotische" van bijvoorbeeld Azië werd geromantiseerd, mede mogelijk gemaakt door de kolonisatie en de wereldtentoonstellingen. Nog in de 19de eeuw was er een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen zoals de gotiek, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen.
bamboe
tafel
Tafel voor zes personen uit het personeelsrestaurant van de hoofdzetel van de Generale Bank
De interieurarchitect Christophe Gevers richtte tijdens de jaren 1960-1970 verschillende Brusselse restaurants in. Deze interieurelementen ontwierp hij voor het personeelsrestaurant van de hoofdzetel van de Generale Bank aan de Warandeberg in Brussel. Het driesterrenrestaurant met selfservice, zo'n 2700 m² groot, bevond zich op verdieping -2 van het gebouw en bestond uit vijf restauratiezones, elk met hun eigen sfeer maar allemaal opgevat in warme materialen en kleuren. Structuren en sculpturen in hout, bamboe, staal en natuursteen bakenden de zones af. Daarnaast waren er de 'free flow' buffetzone, een cafetaria met zit- en staanplaatsen, een salon en een vestiaire met gestileerde stalen bomen. Volgens het bestek van het interieurproject waren er in totaal 129 tafels, waarvan 93 voor vier personen en 36 voor zes personen. Het metalen U-profiel dat in het blad paste diende voor kruiden en om schuivende borden tegen te houden. De tafels werden gecombineerd met stapelstoelen van het model 'DSS-N-1 S' van Eames voor Herman Miller in vier kleuren, die niet mee verworven werden voor de collectie. Op foto's en volgens het bestek lijkt het textiel van de stoelen in de restauratiezone met de plantenbakken met boompjes een oranjerode kleur ('CM Crimson') te hebben gehad.
Gevers, Christophe
Ohain
melamineformaldehyde
vouwstoel
Plia
Giancarlo Piretti ontwierp de vouwstoel 'Plia' als vaste medewerker van Anonima Castelli. Hij ontwikkelde een baanbrekend vouwmechanisme, waarbij de gebruikelijke zes scharnieren plaatsmaakten voor twee scharnieren met drie segmenten. Hierdoor is de stoel in gevouwen toestand uitzonderlijk plat. De opengeklapte stoelen laten zich dan weer gemakkelijk stapelen. Na de lancering op de Salone del Mobile in Milaan in 1969 kende de stoel al snel een grote populariteit. De lichte en compacte constructie met afgeronde hoeken en het gebruik van glanzende stalen buizen en doorschijnend plastic gaven de stoel een aantrekkelijk, modern uitzicht. In 1973 werd het ontwerp bekroond met de Duitse designprijs Gute Form. Dit exemplaar heeft een zitting en rugleuning in grijze, doorschijnende kunststof.
Piretti, Giancarlo
Anonima Castelli
Bologna
Albert Van huffel ontwierp deze sleutelplaat voor de eetkamer van de heer Christian Pfister in Brussel. Op de ontwerptekening wordt koper als bedoeld materiaal vermeld om zo zwart te oxideren. Onder het sleutelgat zou een ring als trekker worden voorzien. Het museum bewaart een set dezelfde en bijhorende kleinere sleutelplaten.
meubelonderdeel
Twee leeuwenklauwen
De klauwen kunnen als ornament aan poten dienen.
houtsnijden
prototype
Artefacts of a New History
'Artefacts of a New History' is een essenhouten kist met negen ge-3D-printe porseleinen objecten. Vanuit een vijf jaar durend onderzoeksproject naar de kwaliteiten van keramisch 3D-printen maakte Unfold negen vormstudies als eindpunt. Het zijn prototypes om te kijken welke vormen mogelijk zijn met een 3D-printer. Daaruit bleek dat ontwerpen met complexe draagstructuren lichter en steviger zijn dan die met dunne wanden, wat tegengesteld is aan traditionele keramiekproductie. De collectie werd geïnspireerd door onder meer artefacten in natuurhistorische musea, tekeningen van de zoöloog Ernst Haeckel, microscoopfoto's van cellen, gotische architectuur en vliegtuigonderdelen. De objecten hebben passende diameters zodat ze op elkaar geplaatst kunnen worden om nieuwe vormen te creëren. De Belgische ontwerpstudio Unfold onderzoekt de veranderende rol van de ontwerper in een digitaliserende wereld en de combinatie van ambachtelijke processen met hoogtechnologische productiemethodes.
Unfold
Verbruggen, Dries
Warnier, Claire
3D-printen
essenhout
Colors, etc.
Kleureyck. Van Eycks kleuren in design
Collectible (2020)
Designer van het jaar (2017)
Decortegel met gevleugelde amor op zeewezen
Tafereeldecor met centraal vermoedelijk een gevleugelde amor rijdend op een hippocampus (kruising paard/vis) en een ossenkop als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw.
tinglazuur
Decortegel met konijn
Dierendecor met een konijn gevat in een kwadraat en een palmethoek in spaartechniek als hoekmotief. Handmatig veelkleurig beschilderd.
wit aardewerk
Decortegel met koe
Dierendecor met een koe gevat in een kwadraat een een palmethoek in spaartechniek als hoekmotief. Handmatig veelkleurig beschilderd.
strijkijzer
Strijkijzer met zwart gesloten handvat
Elektrisch strijkijzer met zwart gesloten handvat in hout en metaal van de Belgische producent Nova. Aan de achterkant van het toestel is een stopcontact voorzien en de mogelijkheid om het in verticale stand te plaatsen. Dit toestel behoort tot een serie van de eerste strijkijzers van Nova, wellicht geproduceerd in Luik tijdens of net na WOII. Deze eerste strijkijzers hebben een sobere vormgeving die doet denken aan de toestellen die reeds voor de oorlog op de markt gebracht werden.
Nova
Luik (stad)
Tongeren
yoghurtketel
Yoghourt-maker
De ronde, volautomatische yoghurtbereider, type 552, is geschikt voor het bereiden van twee liter yoghurt. Het toestel heeft een gele kunststof onderzijde en een doorzichtig kunststof deksel. De negen yoghurtpotjes bestaan uit glas met een wit kunststof deksel. Nova kocht een deel van de apparaten aan bij andere bedrijven en verkocht deze onder het Nova-merk, waaronder de yoghurtmakers. Ze zijn te herkennen aan het typenummer dat begint met 5.
polystyreen
verlichtingsarmatuur
Armatuur voor noodverlichting, waarvan het pictogram ontbreekt.
Enthoven, Axel
Enthoven Associates Design Consultants
Conix Architects
Etap
hanglamp
U-Line HA221
Deze hanglamp behoort tot de verlichtingslijn 'U-Line' die Maarten Van Severen ontwierp voor Light. Het verhaal gaat dat hij zich voor de maat van het u-profiel inspireerde op de poten van zijn tafel 'T88'. In het u-profiel passen twee TL-lampjes van 21 watt van het type 'T5'. Dit exemplaar werd bewaard in het atelier van Maarten Van Severen zelf.
Light
aluminium
U-line HA135
Deze hanglamp behoort tot de verlichtingslijn 'U-Line' die Maarten Van Severen ontwierp voor Light. Het verhaal gaat dat hij zich voor de maat van het u-profiel inspireerde op de poten van zijn tafel 'T88'. In het u-profiel past een TL-lampje van 35 watt van het type 'T5'. Van dit ontwerp bestaat een latere versie in transparante kunststof (HATR of HA135 translucide).
mes (culinair gereedschap)
Mes van het bestek 'Hybrid Cutlery'
When Objects Work
vork
Vork van het bestek 'Hybrid Cutlery'
titanium
lepel
Lepel van het bestek 'Hybrid Cutlery'
lakwerk
lak
Doos van het betek 'Hybrid Cutlery'
ook certificaat aanwezig
muurlamp
Messingen muurlamp uit de hoofdzetel van het Gemeentekrediet
Deze muurlamp was in gebruik op de directieverdieping van de hoofdzetel van het Gemeentekrediet in de Pachecolaan in Brussel. Ze is opgebouwd uit vijf rechthoekige bladen met afgeronde hoeken. Ze was te verkrijgen in gegoten brons met verschillende afmetingen. Latere modellen, zoals dit exemplaar, werden uitgevoerd in messing. Dit object is nog steeds in productie bij General Decoration, het bedrijf dat Jules Wabbes zelf oprichtte in 1969. [info Benoît: IB-0005 De productfiche van General Decoration op de R-schijf (R:\Design Museum\01_Beeld_en_Filmmateriaal\03_Collectiemappen\IB-0005\3_documentatie\Jules Wabbes_General Decoration_catalogus.pdf) toont niet onze lamp, maar een eerdere uitvoering in gegoten brons. Ons exemplaar bestaat uit vijf gebogen messing platen en wordt vandaag nog steeds door GD verkocht als “5 Band Wall Lamp”. Deze bijkomende productinformatie is toegevoegd aan de map.]
Wabbes, Jules
General Decoration
uitgever
Model 56
Deze armstoel was in gebruik in de hoofdzetel van het Gemeentekrediet in de Pachecolaan in Brussel, onder meer in het directiesalon.
Decortegel met hert
Dierendecor met centraal een hert gevat in een aigrettekrans en een aigrette als hoekmotief. Handmatig veelkleurig beschilderd.
tafelgerei (objectnaam)
Schaal van de tafelset Jiwi
Het benoemen van de houtsoort op de onderkant van de schaal geeft het antwoord op de vraag 'wat?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
Verboom, Sep
Pucallpa
Muñoz Blas, Arsenio
draaien (draaibank)
CiteIndigena
cumaru
Belgian design: generous nature
Vaas van de tafelset Jiwi
Het benoemen van het handwerk op de onderkant van de vaas geeft het antwoord op de vraag 'hoe?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
Kommetje van de tafelset Jiwi
Het benoemen van het samenwerkingsverband op de onderkant van het kommetje geeft het antwoord op de vraag 'wie?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
pot
Potje van de tafelset Jiwi
Het benoemen van de plaats van productie op de onderkant van het potje geeft het antwoord op de vraag 'waar?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
sokkel
Fragment van een paneel met ajour maaswerk
Fragment van een paneel met ajour maaswerk met visblaasmotieven. Maaswerk met visblaasmotieven was kenmerkend voor het laatgotische raamwerk van vensters. Er zijn sporen van vergulding zichtbaar.
Twee fragmenten van een paneel met ajour maaswerk
Twee fragmenten van een paneel met ajour maaswerk met visblaasmotieven. Maaswerk met visblaasmotieven was kenmerkend voor het laatgotische raamwerk van vensters. Er zijn sporen van vergulding zichtbaar.
inktstel
Tinnen inktstel
Onvolledige tinnen inktstel met één inkthouder.
polijsten
Jiwi
Om het belang van de bescherming van het Amazonegebied via gecertificeerd hout onder de aandacht te brengen, ontwikkelde Sep Verboom deze tafelset in samenwerking met de lokale gemeenschap van Pucallpa in Peru. Jiwi betekent zowel 'hout' als 'woud' in de lokale taal Shipibo-Conibo. De productie was enkel bestemd voor de lokale markt, met de bedoeling om de Peruanen bewust te maken van de problematiek van duurzaam bosbeheer. 80 % van het Peruaanse hout wordt verbruikt op de binnenlandse markt, maar slechts 5 % ervan is gecertificeerd. Op de onderkant van de vier onderdelen van Jiwi staan daarom inscripties die een antwoord geven op de vragen 'wat?', 'wie?', 'waar?' en 'hoe?'. Samen tonen ze de kleine impact van dit product op zijn omgeving. Om het verhaal ook in het buitenland kenbaar te maken, maakte Verboom een bijhorende publicatie. Jiwi kwam tot stand in samenwerking met de Peruaanse ngo Aider en de Belgische organisatie BOS+ in het kader van het sociaal-ecologische project 'Maakbaar'. De set is het enige exemplaar buiten Peru en werd eerder getoond in 2019 tijdens de bijdrage van Belgium is Design aan de Designweek van Milaan en op de herneming van deze expo in het museum.