theeketel
productverpakking
Doos van de theeketel 'Hot Bertaa'
Starck, Philippe
Frankrijk
ontwerper
Alessi
Crusinallo
uitvoerder
karton
bruikleen
Berchem
vaas
Blauw-witte vaas
Stockmans, Pieter
Genk
Studio Pieter Stockmans
porselein
installatie
drinkbeker
Installatie met zestien blauw-witte bekers
Herhaling is een belangrijk thema in het vrije, artistieke werk van Piet Stockmans. Vanaf de vroege jaren 1980 maakte hij installaties met tientallen tot duizenden gelijkaardige objecten, zoals bekers, schaaltjes of porseleinen scherven. Een uniek stuk vormde steeds het uitgangspunt voor een meervoudige compositie. In deze repetitieve reeksen sloeg hij een brug tussen industrie en kunst. Het seriële karakter van de industriële productie werd ingezet als een artistiek expressiemiddel. De bekers zitten samen in een houten kist. Pieter Stockmans introduceerde de houten kisten in 1987 als originele verpakking en tentoonstellingswijze voor zijn creaties.
hout
Object Stories. Een kijk op de collectie
Hot Bertaa
De theeketel ‘Hot Bertaa’, ontworpen door Philippe Starck, staat bekend als een van de grootste fiasco’s van Alessi. De ketel heeft de vorm van een Vikinghelm of een kogel, doorboord met een buis die het handvat en de tuit vormt. Het water wordt in de ketel gebracht via het brede uiteinde en uitgeschonken met het smalle uiteinde. Schoonheid en poëzie primeerden in dit ontwerp op de functionaliteit. In het eerste ontwerp had Starck een Latijnse spreuk aangebracht om het sacrale en mystieke karakter van het voorwerp te versterken. Ondanks de slechte verkoopcijfers hechtte Alberto Alessi veel belang aan de ketel. Het was voor hem een geslaagd experiment, dat belangrijke inzichten opleverde voor zijn grenstheorie. Daarmee bedoelde hij de grens tussen wat mensen interessant vinden en kopen en wat niet. Het was een bewuste keuze van de designfirma om dicht tegen die grens aan te werken. Alessi beschreef Hot Bertaa als “ons mooiste fiasco”.
kom
Installatie met 25 blauw-witte kommen
Herhaling is een belangrijk thema in het vrije, artistieke werk van Piet Stockmans. Vanaf de vroege jaren 1980 maakte hij installaties met tientallen tot duizenden gelijkaardige objecten, zoals kommen, vazen of porseleinen scherven. Een uniek stuk vormde steeds het uitgangspunt voor een meervoudige compositie. In deze repetitieve reeksen sloeg hij een brug tussen industrie en kunst. Het seriële karakter van de industriële productie werd ingezet als een artistiek expressiemiddel. De 36 blauw-witte kommen zitten samen in een houten kist. Pieter Stockmans introduceerde de houten kisten in 1987 als originele verpakking en tentoonstellingswijze voor zijn creaties. De 25 kommen zitten samen in een houten kist. Pieter Stockmans introduceerde de houten kisten in 1987 als originele verpakking en tentoonstellingswijze voor zijn creaties.
kop (drinkgerei)
Kop 'Bohous'
Borek Sipek ontwierp deze kop met schoteltje 'Bohous' voor het Thaise restaurant Siam-I-San, dat verbonden was aan zijn galerie 'Arzenal' in Praag. De Arzenal-collectie, die bestaat uit glas, porselein en ander serviesgoed, werd in 2010 omgedoopt tot de Šípek Shelf Collection.
Šipek, Bořek
Tsjechië
Arzenal
Praag
Novito
schoteltje
Schoteltje 'Bohous'
Borek Sipek ontwierp het schoteltje en de kop 'Bohous' voor het Thaise restaurant Siam-I-San, dat verbonden was aan zijn galerie 'Arzenal' in Praag. De Arzenal-collectie, die bestaat uit glas, porselein en ander serviesgoed, werd in 2010 omgedoopt tot de Šípek Shelf Collection.
Kop 'Lente'
Borek Sipek ontwierp deze kop met schoteltje 'Lente' voor het Thaise restaurant Siam-I-San, dat verbonden was aan zijn galerie 'Arzenal' in Praag. De Arzenal-collectie, die bestaat uit glas, porselein en ander serviesgoed, werd in 2010 omgedoopt tot de Šípek Shelf Collection. Naast deze kop die naar onder toe versmalt, bestaat er een rechte kop.
Schoteltje 'Lente'
Borek Sipek ontwierp het schoteltje en de kop 'Lente' voor het Thaise restaurant Siam-I-San, dat verbonden was aan zijn galerie 'Arzenal' in Praag. De Arzenal-collectie, die bestaat uit glas, porselein en ander serviesgoed, werd in 2010 omgedoopt tot de Šípek Shelf Collection.
Borek Sipek ontwierp deze kop met schoteltje 'Lente' voor het Thaise restaurant Siam-I-San, dat verbonden was aan zijn galerie 'Arzenal' in Praag. De Arzenal-collectie, die bestaat uit glas, porselein en ander serviesgoed, werd in 2010 omgedoopt tot de Šípek Shelf Collection. Naast deze rechte kop, bestaat er een kop die naar onder toe versmalt.
Borek Sipek ontwierp deze kop met schoteltje 'Lente' voor het Thaise restaurant Siam-I-San, dat verbonden was aan zijn galerie 'Arzenal' in Praag. De Arzenal-collectie, die bestaat uit glas, porselein en ander serviesgoed, werd in 2010 omgedoopt tot de Šípek Shelf Collection.
platenspeler
Pop
Automatische, draagbare platenspeler.
Bellini, Mario
Milaan
Minerva
acrylonitrilbutadieënstyreen
polyurethaan
kunststof
fenolformaldehyde
papier (vezelproduct)
metaal
Brussel
huishoudelijke apparaten
massageapparaat
77I
Het lichtblauwe massageapparaat van Nova werd geleverd met drie hulpstukken: een trilplaat met punten (oppervlaktebehandeling van het hele lichaam), met noppen (behandeling van cellulitis) en met een borstel (bevordering van de bloedsomloop). Het toestel kon aan- en uitgezet worden door middel van een knop vooraan. In de jaren 1960 kregen gezondheid, welzijn en uiterlijke schoonheid meer en meer aandacht. Een slanke taille, lange benen en een weelderige boezem werden in tijdschriften en reclames als schoonheidsideaal voor de vrouw naar voren geschoven. Er verschenen nieuwe producten en toestellen voor lichaamsverzorging, waaronder massageapparaten.
Nova
Tongeren
polyolefin
polyvinylchloride met weekmaker
schenking
kast
prototype
Prototype van de kast 'K92'
K92 kwam voort uit een privé-opdracht van Hans Debrock en Ann Boute voor hun woning in Lovendegem. Maarten Van Severen richtte er de keuken in, met een aanrecht in blauwe hardsteen, een tafel 'T88W' en een tweezijdige kast op wielen die als roomdivider functioneerde met de woonkamer. De kast, die hij later 'K92' zou noemen, heeft een structuur uit aluminium, die bekleed is met bakeliet. Aan weerskanten zitten deuren in polyester, eveneens bevestigd op een raamwerk van aluminium. De translucentie van die deuren is een terugkerend element in het werk van Maarten Van Severen. Ze laat enkel toe de contouren te onderscheiden van wat zich achter de deuren bevindt. Ook de bekleding met bakeliet is bijzonder: Van Severen hield van de diepte en de meerlagigheid van dit materiaal. Hoewel K92 in 1999 mee onder de hoede kwam van Top-Mouton, is het bij dit ene exemplaar gebleven.
Van Severen, Maarten
aluminium
onverzadigde polyester
glasvezel
natuurlijk rubber
aankoop
Gent
opdrachtgever
10 jaar Muller Van Severen. In dialoog met de collectie
servies
schaal
bord (vaatwerk)
deksel
houder
Norma-set
Het servies ‘Norma-set’ is de opvolger van het servies ‘Norma’ uit 1970. De opgang van de zelfbedieningsrestaurants in de jaren 1960 zette fabrikanten ertoe aan om serviezen te produceren die voldeden aan de nieuwe normen. In 1964 werd de gastronorm (GN) geïntroduceerd, een internationaal vastgelegde maatindeling voor voedselrecipiënten. De standaardmaten verhoogden de efficiëntie van industriële keukens aanzienlijk. Het servies ‘Norma’ werd voor het eerst gebruikt in het restaurant van de Utrechtse jaarbeurs. De vierkante borden van het servies namen minder plaats in dan traditionele, ronde borden en werden later toegevoegd aan het servies 'Norma-set'. De Norma-set uit 1980 was eveneens een voedselverdeelsysteem voor grootkeukens, maar richtte zich in de eerste plaats op ziekenhuizen. Het servies bestaat uit rechthoekige en vierkante schalen en borden in wit porselein met bijhorende houders en deksels in beige en bruine kunststof die de warmte vasthouden. Stockmans beoogde met de Norma-set een servies dat efficiënt was voor het keukenpersoneel en tegelijk een huiselijke sfeer opriep bij de gebruikers.
Mosa
Maastricht
Met Piet Stockmans aan tafel
koffiekop
mokkakop
theekop
soepkom
soepbord
Onderdelen van het servies 'Sonja'
Pieter Stockmans ontwierp het servies 'Sonja' in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. Zijn kopje 'Sonja' werd een van de grootste succesproducten van Mosa. Het rechte, stapelbare kopje was een aangepaste, dikkere versie van een eerder ontwerp met de naam 'Astrid', afgestemd op de eisen van het hotelporselein. Mosa richtte zich vanaf 1969 immers volop op de hotelmarkt, aangezien de concurrent Koninklijke Sfinx in dat jaar zijn productie van serviesgoed voor de horeca had stopgezet. De Nederlandse kopjes hadden een kleinere inhoud dan kopjes in andere landen, zoals Duitsland. Het grote aantal verkochte exemplaren en de verscheidene kopieën naar het ontwerp maakten van Sonja een standaardmodel binnen het hotelporselein. Het servies 'Sonja' werd aangevuld met schoteltjes, borden, schalen, kommen en een eierdopje.
Panorama
Design Derby: Nederland - België (1815-2015)
Uit de reserves. Design uit fifties en sixties
Design derby BE/NL 1815-2015
Design Derby Nederland België 1815-2015
Meer dan één
koffie- en theeservies
koffiekan
theepot
melkkan
suikerpot
botervloot
Fuga
Vanaf 1969 ging Mosa zich volop richten op serviesgoed voor de horeca, en in het bijzonder hotelporselein. De concurrent Koninklijke Sfinx zette in dat jaar namelijk zijn productie van serviesgoed stil, waardoor Mosa vrij spel kreeg op de markt. Het servies 'Fuga', bedoeld voor de restaurantsector, werd echter slechts in een beperkte serie geproduceerd. Het servies werd voor het eerst voorgesteld op de Najaarsbeurs in Utrecht in 1969.
Deksel van botervloot van het servies 'Fuga'
eierdopje
sauskom
Diana
Met het servies 'Diana' beoogde Mosa een modern exportproduct voor gebruik in restaurants. Het servies kende echter niet het verhoopte succes.
Deksel van de suikerpot van het servies 'Diana'
meerdere
Drie koffiekannen met kunststof deksel
Ovale koffiekannen in wit porselein met deksels in doorschijnende, opaak bruine en gele kunststof.
Koffiekan met doorschijnend deksel in kunststof
Pieter Stockmans Design
Piet Stockmans
Vier beschilderde, cilindervormige vazen
Vanaf 1981 ontwierp Pieter Stockmans cilindervormige vazen, die kenmerkend zouden worden voor zijn oeuvre. Deze vazenreeks valt op door de geschilderde blauwe decors, die eerder uitzonderlijk zijn voor Stockmans werk.
Onbekende kunstschatten uit de Gentse Musea
Vijf vazen uit de reeks 'Bicolore'
Vanaf 1981 ontwierp Pieter Stockmans cilindervormige vazen, die kenmerkend zouden worden voor zijn oeuvre. In het productieproces, waarbij de vazen worden opgebouwd uit verschillende lagen, gaf Pieter Stockmans een grote vrijheid aan zijn medewerkers. Binnen de vastgelegde normen van het ontwerp waren ze vrij om de vormgeving een persoonlijke touch te geven. Op die manier ontstond een gevarieerd assortiment met verschillen in de toepassing van glazuur, de kleur(intensiteit) en de vorm met grillige randen en plooien. Deze vazen zijn aan de binnenkant geglazuurd en aan de buitenkant ongeglazuurd, waardoor de kleurstof aan de rand aan de binnenzijde blauw en aan de buitenzijde grijs is. De reeks droeg om die reden oorspronkelijk de titel 'Bicolore', maar werd later herdoopt tot 'Da Vinci'.
beeldhouwwerk
Vier putti met fruit en bloemen
Deze vier keramische putti, omringd door kleurrijke bloemen en fruit, maakten deel uit van de inrichting van de stand van de pottenbakkerij Maes uit Sint-Amandsberg op de Gentse Wereldtentoonstelling van 1913. De gebroeders Auguste en Jules Maes deden voor deze inzending beroep op de toen nog jonge en relatief onbekende architect Albert Van huffel. Hij ontwierp als onderdeel van de stand een fries met vier putti in de stijl van de Oostenrijkse beeldhouwer Michael Powolny. Het modelleren werd vervolgens overgelaten aan de beeldhouwer Henry Thiery, en de uitvoering in keramiek werd uiteraard verzorgd door de gebroeders Maes zelf. Met dit werk toonden zij enerzijds dat ze esthetisch mee waren met hun tijd en anderzijds dat ze de expertise en technische vaardigheden bezaten om dergelijke monumentale keramiek te maken. Uiteindelijk ontvingen zij een eervolle vermelding voor hun inzending. Bijna hadden ze dit werk ook kunnen verkopen. In 1913 maakte Van huffel een ontwerp van een betegelde binnenkoer voor het huis van een zekere meneer Leys in Brussel, waarin deze reeks putti geïntegreerd zouden worden. Het is echter onduidelijk of dit project ooit gerealiseerd werd.
Van huffel, Albert
boetseren (vormgeven)
bakken
glazuren
Thiery, Henri
Maes (Sint-Amandsberg)
Sint-Amandsberg
aardewerk
glazuur
Putto met fruit en bloemen
Deze keramische putto, omringd door kleurrijke bloemen en fruit, maakte deel uit van de inrichting van de stand van de pottenbakkerij Maes uit Sint-Amandsberg op de Gentse Wereldtentoonstelling van 1913. De gebroeders Auguste en Jules Maes deden voor deze inzending beroep op de toen nog jonge en relatief onbekende architect Albert Van huffel. Hij ontwierp als onderdeel van deze stand een fries met vier putti, waaronder deze, in de stijl van de Oostenrijkse beeldhouwer Michael Powolny. Het modelleren werd vervolgens overgelaten aan de beeldhouwer Henry Thiery, en de uitvoering in keramiek werd uiteraard verzorgd door de gebroeders Maes zelf. Met dit werk toonden zij enerzijds dat ze esthetisch mee waren met hun tijd en anderzijds dat ze de expertise en technische vaardigheden bezaten om dergelijke monumentale keramiek te maken. Uiteindelijk ontvingen zij een eervolle vermelding voor hun inzending. Bijna hadden ze dit werk ook kunnen verkopen. In 1913 maakte Van huffel een ontwerp van een betegelde binnenkoer voor het huis van een zekere meneer Leys in Brussel, waarin deze reeks putti geïntegreerd zouden worden. Het is echter onduidelijk of dit project ooit gerealiseerd werd.
gips
Fragment met fruit en bloemen
Dit fragment met kleurrijke bloemen en fruit in keramiek, maakte deel uit van de inrichting van de stand van de pottenbakkerij Maes uit Sint-Amandsberg op de Gentse Wereldtentoonstelling van 1913. De gebroeders Auguste en Jules Maes deden voor deze inzending beroep op de toen nog jonge en relatief onbekende architect Albert Van huffel. Hij ontwierp als onderdeel van deze stand een fries met vier putti omringd door fruit en bloemen in de stijl van de Oostenrijkse beeldhouwer Michael Powolny. Dit fragment is daar deel van. Het modelleren werd vervolgens overgelaten aan de Gentse beeldhouwer Henry Thiery, en de uitvoering in keramiek werd uiteraard verzorgd door de gebroeders Maes zelf. Met dit werk toonden zij enerzijds dat ze esthetisch mee waren met hun tijd en anderzijds dat ze de expertise en technische vaardigheden bezaten om dergelijke monumentale bouwkeramiek te maken. Uiteindelijk ontvingen zij een eervolle vermelding voor hun inzending. Bijna hadden ze dit werk ook kunnen verkopen. In 1913 maakte Van huffel een ontwerp van een betegelde binnenkoer voor het huis van een zekere meneer Leys in Brussel, waarin deze reeks putti geïntegreerd zouden worden. Het is echter onduidelijk of dit project ooit gerealiseerd werd.
Kast met koeienvel
Dit is de eerste kast die Maarten Van Severen ooit maakte. Ze ging nooit in productie, hij ontwierp ze voor zijn eigen gezin. Ze hoort thuis in een reeks met nog andere meubels in staal, namelijk een bed op twee wielen, een staanlamp, een tafel met een blad in vezelplaat en een stoel. Van die drie laatste bevinden zich eveneens exemplaren in de collectie van het museum.
koeienhuid
textiel (materiaal)
MDF
Antwerpen (stad)
rok
bikini
Rokje en bikini in zalmleer
Maarten Van Severen ontwierp drie rokjes, waarvan een in staaldraad, een op basis van een handtas van Delvaux en een in zalmleer. Bij dit laatste rokje hoort een bikini in hetzelfde materiaal. Hij hield van de textuur en de natuurlijke kleurschakeringen van vissenhuid.
Kraner, Birgit
leer
overdracht
Maarten Van Severen & Co. Het Wilde Ding
Maarten Van Severen & Co. Over ontwerpers, kunstenaars en makers
ligzetel
CHL95
CHL95, wat staat voor 'Chaise Longue 1995', was de eerste van vier ligzetels die Maarten Van Severen ontwierp. Zoals veel van zijn ontwerpen lijkt hij met één pennentrek te zijn getekend. Voor de productie van de zitting in met glasvezel versterkte polyester richtte Van Severen zich tot kunstenaar Philippe Crepain. Omdat die productie een complex technisch proces was, werden er slechts enkele van gemaakt.
Crepain, Philippe
Drongen
Rokje in zalmleer
Bikini in zalmleer
meubelonderdeel
Houten meubelfragment met bloemen
onbekend
oningeschreven gevonden
meubelbeslag
ladegreep
sleutelplaat
Verzameld meubelbeslag
De vermoedelijke tafelpoot, twee ladegrepen, een sleutelplaat en meubelbeslag worden samen getoond op een vezelplaat. Mogelijk werd dit gebruikt als model.
vezelplaat
schaalmodel
Gipsen masker op houten basis
Het fragment is mogelijk een model voor een meubel of een architecturaal model.
paneel (objectnaam)
Half opengewerkt paneel met bladwerk en druiven
Mogelijk is dit een proefstuk.
fragment
Verzameld snijwerk
Het houten snijwerk van onder meer een (tafel)poot en een sleutelplaat wordt getoond op een vezelplaat. Mogelijk werd dit gebruikt als model.
tafelblad
Zoutplaat
Deze zoutplaat uit de Malinese mijnen van Taoudenni was in het hoofd van Maarten Van Severen bestemd als tafelblad. Carl Gydé liet de plaat voor zijn vriend overbrengen uit de havenstad Mopti.
zout
Kristal van het kunstwerk 'Nature-Culture'
Dit kristal hoort bij het kunstwerk 'Nature-Culture' van Willem Cole.
mineraal
Zinken onderdelen van het kunstwerk 'Nature-Culture'
Deze onderdelen horen bij het kunstwerk 'Nature-Culture' van Willem Cole. De kunstenaar kocht ze bij een antiquair. Het zijn voorwerpen die op school gebruikt werden als educatief materiaal of om na te tekenen.
zink
tegels
vloertegel
Zes plavuizen met ingeperst gestileerd bloempatroon.
Zes vierkante tegels met gestileerd bloempatroon. Deze fabrieksdallen met anti-slippatroon werden vaak gebruikt in onder meer industriegebouwen, koetsdoorritten, paardenstallen, voorpaden en kasteelterrassen. Vanaf 1860 tot 1940 waren ze heel populair als slijtvaste, vorstbestendige en hygiënische vloerbetegeling voor zwaardere toepassingen. Deze tegels in bulk werden aangetroffen in de kelder van Hotel De Coninck.
België
Multomok
In 1977 zocht Pieter Stockmans naar manieren om de weerstand van het oor van een kopje te verbeteren. Hij bedacht drie oplossingen: een kop met een kunststof oor, een kop met een stevig oor en een cilindervormige kop met een uitstekende rand. Bij deze laatste oplossing had de kop een ring in plaats van een oor. Stockmans integreerde het kwetsbare aanhangsel dus in de vorm van de kop zelf. Deze innovatie paste hij toe in het kopje van het servies ‘Multomok’. Bij de koppen horen rechthoekige schoteltjes met een opstaand handvat. Het ontwerp werd in beperkte oplage uitgebracht als relatiegeschenk.
dienblad
Onderdelen van het servies 'Tête-à-tête'
Pieter Stockmans ontwierp het koffieservies 'Tête-à-tête' ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van Mosa in 1983. Hij gebruikte daarbij reeds accenten in kobaltblauw, die kenmerkend zouden worden voor zijn latere studiocreaties. Deze versie is echter volledig wit. Het prestigeproject resulteerde in een sober servies met cilindrische vormen voor huishoudelijk gebruik.
Schoteltje van het servies 'Tête-à-tête'
sake set
sake fles
stop
sake kop
Jubileum
Deze sake set, bestaande uit een fles en enkele koppen, werd uitgegeven ter gelegenheid van het 100-jarig jubileum van Mosa. Sake is een Japanse alcoholische drank op basis van rijst.
pepervat
zoutvat
mosterdpot
roomkan
olie- en azijnstel
Passe-partout
Het servies 'Passe-partout' bestaat uit objecten met een zeshoekige vorm. De zeshoek is geïnspireerd op het logo van het warenhuis 'De Bijenkorf', een belangrijke klant van Mosa. Dankzij de genormeerde afmetingen zijn de verschillende onderdelen gemakkelijk te schikken op het dienblad. Zo kunnen drie borden gecombineerd worden met een suikerpot, een roomkan en een melkkan, een peper-en zoutstel en een mosterdpot of een olie- en azijnstel en een mosterdpot.
Dienblad van het servies 'Passe-partout'
Pepervat van het servies 'Passe-partout'
Mosterdpot van het servies 'Passe-partout'
Suikerpot van het servies 'Passe-partout'
Olie-en azijnstel van het servies 'Passe-partout'
Edik, eek, azijn
Schaal van het servies 'Fantasy'
Met Fantasy beoogde Pieter Stockmans een vernieuwend servies, dat de traditionele functies van de verschillende serviesonderdelen oversteeg. De drie standaardmaten van een klassiek servies leggen functionele beperkingen op aan de gebruiker. Daarom bedacht Stockmans een uitgebreide, mathematische reeks. De ronde kommen en schalen met verschillende afmetingen zijn multifunctioneel, onderling combineerbaar en gemakkelijk te stapelen. De borden en schoteltjes kunnen dienen als deksel. Pieter Stockmans liet zich daarbij inspireren door het werk van de Deense ontwerper Grethe Meyer. Reeds in 1973 ontwierp Stockmans een reeks van tien schalen met toenemende grootte volgens dezelfde principes.
Fantasy
Met Fantasy beoogde Pieter Stockmans een vernieuwend servies dat de traditionele functies van de verschillende serviesonderdelen oversteeg. De drie standaardmaten van een klassiek servies leggen functionele beperkingen op aan de gebruiker. Daarom bedacht Stockmans een uitgebreide, mathematische reeks. De ronde kommen en schalen met verschillende afmetingen zijn multifunctioneel, onderling combineerbaar en gemakkelijk te stapelen. De borden en schoteltjes kunnen dienen als deksel. Pieter Stockmans liet zich daarbij inspireren door het werk van de Deense ontwerper Grethe Meyer. Reeds in 1973 ontwierp Stockmans een reeks van tien schalen met toenemende grootte volgens dezelfde principes. Daarnaast omvat het servies 'Fantasy' een koffieservies.
Piet Stockmans. 1400°. Installationen und industrielle Objekte aus Porzellan
Koffiekop en schoteltje van het model 'Astrid'
Pieter Stockmans ontwierp de koffiekop en het schoteltje in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. De kop en het schoteltje van het model 'Astrid' werden versierd met verschillende decors. De kop vormde de basis voor de koffiekop 'Sonja', die hij kort daarna ontwierp. Die rechte, stapelbare kop in dikker hotelporselein was een van de grootste succesproducten van Mosa.
Koffiekop van het model 'Astrid'
Pieter Stockmans ontwierp deze koffiekop met bijhorend schoteltje in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. De kop en het schoteltje van het model 'Astrid' werden versierd met verschillende decors. De kop vormde de basis voor de koffiekop 'Sonja', die hij kort daarna ontwierp. Die rechte, stapelbare kop in dikker hotelporselein was een van de grootste succesproducten van Mosa.
Schoteltje van het model 'Astrid'
Pieter Stockmans ontwierp dit schoteltje met bijhorende koffiekop in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. De kop en het schoteltje van het model 'Astrid' werden versierd met verschillende decors. De kop vormde de basis voor de koffiekop 'Sonja', die hij kort daarna ontwierp. Die rechte, stapelbare kop in dikker hotelporselein was een van de grootste succesproducten van Mosa.
Vier asymmetrische vazen met blauwe binnenkant
Deze vazen zijn een realisatie van Pieter Stockmans Products, het bedrijf dat Stockmans oprichtte in 1989 na zijn loopbaan bij Mosa. Met deze onderneming stelde hij zich tot doel om een eigen industriële productielijn voor kwalitatief tafelgerei te creëren. De asymmetrische vazen hebben een buitenkant in ongeglazuurd porselein, terwijl de binnenkant is afgewerkt met nachtblauwe glazuur. Later zou Stockmans zich op deze reeks baseren voor het servies 'Veni'. Naast deze vazen bevat de catalogus van Pieter Stockmans Products, dat in 1992 alweer werd opgedoekt, nog enkele andere vazen, een fruitschaal en het servies 'Expression'.
Pieter Stockmans Products
Asymmetrische vaas met blauwe binnenkant
Deze vaas uit een reeks van vier is een realisatie van Pieter Stockmans Products, het bedrijf dat Stockmans oprichtte in 1989 na zijn loopbaan bij Mosa. Met deze onderneming stelde hij zich tot doel om een eigen industriële productielijn voor kwalitatief tafelgerei te creëren. De asymmetrische vaas heeft een buitenkant in ongeglazuurd porselein, terwijl de binnenkant is afgewerkt met nachtblauwe glazuur. Later zou Stockmans zich op deze vazenreeks baseren voor het servies 'Veni'. Naast deze reeks bevat de catalogus van Pieter Stockmans Products, dat in 1992 alweer werd opgedoekt, nog enkele andere vazen, een fruitschaal en het servies 'Expression'.
tuit
Ergoform
De zorgsector vormde een interessante markt voor bedrijven als Mosa. Het servies 'Ergoform' was specifiek bedoeld voor mensen met een beperking en mensen in revalidatie. Pieter Stockmans ontwierp een smeerplank met twee rijen noppen in een rechte hoek. Daarmee kon de gebruiker een boterham op zijn plaats houden en met één hand smeren en snijden. Hij ontwierp ook een porseleinen beker met een kunststof omhulsel. Afhankelijke van de behoeften van de gebruiker kon de beker worden uitgerust met een of twee oren en een drinktuit. Verder omvat het servies een kop en een bord met een verhoogde rand, waaruit voedsel gemakkelijk opgelepeld kan worden.
Tuit van drinkbeker van het servies 'Ergoform'
Houder van drinkbeker van het servies 'Ergoform'
Onderdelen van het servies 'Turkoois'
Het servies 'Turkoois' dankt zijn naam aan de bijzondere kleur. De porseleinen serviesonderdelen hebben een geglazuurde binnenkant en een ongeglazuurde buitenkant.
menage-set
oliefles
azijnfles
Expression
Het servies ‘Expression’ is een realisatie van Pieter Stockmans Products, het bedrijf dat Stockmans oprichtte in 1989 na zijn loopbaan bij Mosa. Met deze onderneming stelde hij zich tot doel om een eigen industriële productielijn voor kwalitatief tafelgerei te creëren. Naast ‘Expression’ omvatte de catalogus nog vazen en een fruitschaal. De onderdelen van het servies ‘Expression’ kenmerken zich door vrije, expressieve vormen. Stockmans experimenteerde met de archetypische vorm van de halve bol, geïnspireerd door de eeuwenoude keukenvijzel. De ronde kommen en borden met toenemende formaten zijn stapelbaar als optische kunstwerken. Het olie- en azijnstel en het peper- en zoutstel vormen samen een halve bol. De koffiekan lijkt met zijn conische vorm te refereren naar het servies ‘Tac’ van Walter Gropius voor Rosenthal. Toen Pieter Stockmans Products in 1992 werd opgedoekt, zette het bedrijf Weimar Porzellan uit Blankenhain de productie van het servies verder.
Koffie- en theekan van het servies 'Expression'
Mokkaschoteltje van het servies 'Expression'
boterschaal
asbak
theelicht
kandelaar
Vorm 200
Voor zijn vertrek bij Mosa in 1989 ontwierp Pieter Stockmans twee herziene versies van het servies 'Diana' uit 1977. Deze serviezen, bedoeld voor de horeca, kregen de namen 'Vorm 100' en 'Vorm 200'.
peper- en zoutstel
Onderdelen van het servies 'Vorm 200'
Night
Drinkbekers en schalen van het servies 'Disk'
Gelinkt: de collectie netwerkt
onderzetter
servetring
La Mer
Pieter Stockmans ontwierp het servies ‘La Mer’ voor het restaurant ‘Le Louis XV’ van sterrenchef Alain Ducasse in Monaco. Het was een van zijn eerste opdrachten voor een sterrenrestaurant. Het servies bestaat uit vierkante, rechthoekige en ronde onderdelen in het zogenaamde ‘Stockmansblauw’. Die diepblauwe kleur roept de associatie op met de Middellandse Zee. Het team van Ducasse creëerde een nieuw assortiment desserts, geïnspireerd door het ontwerp van Stockmans.
Déjà vu? / Al gezien?
Suikerpot van het servies 'La Mer'
Koffiekop van het servies 'La Mer'
Schoteltje van het servies 'La Mer'
Vier vazen uit de reeks 'Bicolore'
Kanazawa Arts and Crafts Exhibition
wandtegel
Decortegel met bloemenvaas
Bloemendecor met centraal een bloempot gevat in een vijfdubbele cirkel en een ossenkop als hoekmotief. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Nederland
schilderen
wit aardewerk
tinglazuur
Decortegel met hert
Dierendecor met centraal een hert gevat in een aigrettekrans en een aigrette als hoekmotief. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Decortegel met huis aan zee
Tafereeldecor met centraal een landschap gevat in een achtkant op een gesprenkeld fond met een uitgespaarde lelie als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw en gesprenkeld in paars.
Decortegel met torens
Tafereeldecor met centraal twee torens in een landschap en een spin als hoekmotief. Handmatig beschilderd in paars.
Decortegel met bijbels tafereel, de maaltijd te Emmaus
Tafereeldecor met centraal een bijbels tafereel uit het Nieuwe Testament, 'de maaltijd te Emmaus' gevat in een dubbele cirkel en een ossenkop als hoekmotief. Handmatig beschilderd in paars. In brede lagen van de bevolking was er religieuze belangstelling, waardoor deze Bijbelse tegels geliefd waren. Deze tegels vroegen meer en diverser schilderwerk en waren daardoor duurder.
Decortegel met kerk
Tafereeldecor met centraal een kerk in een landschap gevat in een dubbel gesprenkelde achtkant. Handmatig beschilderd in blauw en gesprenkeld in paars.
Decortegel met herderin
Tafereeldecor met centraal een herderin gevat in een achtkant op een gesprenkeld fond met een kwartrozet als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw en gesprenkeld in paars.
Decortegel met herder
Tafereeldecor met centraal een herder gevat in een cirkel in een achtpas op een gesprenkeld fond met een uitgespaarde kwartrozet als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw en gesprenkeld in paars.
kledingweefsel
Drie samengevoegde fragmenten van een kledingweefsel
Het kledingweefsel komt uit de verzameling van de Gentse kunstschilder Frans Coppejans, die na zijn overlijden in 1947 werd geveild. Deze drie fragmenten van het versneden kledingweefsel werden in 1992-1994 samengevoegd en op een drager gemonteerd tijdens de cursus Textielrestauratie aan het Textielinstituut in de Voskenslaan in Gent.
zijde (textiel)
stofzuiger
SZ175
De sledestofzuiger SZ3, een torpedomodel, werd in 1936 ontworpen door het Nederlandse bedrijf Van der Heem, dat onder de naam Erres onder andere stofzuigers, radio's en andere huishoudtoestellen produceerde en verkocht. De SZ3, in blauw met zwarte kap en rood logo, was de derde stofzuiger van het bedrijf en hun eerste sledestofzuiger. De stofzuiger werd ontworpen door de Nederlandse kunstenaar en ontwerper Otto van Tussenbroek. Voor Van der Heem ontwierp hij onder andere radio's en stofzuigers. De SZ3 werd na de Tweede Wereldoorlog opnieuw uitgebracht zonder al te grote vormwijzigingen. Er werd gebruik gemaakt van de oude rompvorm, die werd voorzien van een grote, kunststof handgreep die naar achter toeloopt. Achteraan werd een voetschakelaar aangebracht. Opnieuw werd hij uitgevoerd in aluminium, in de kleuren metaalblauw en zwart. De stofzuiger past in de 'streamline'-beweging en werd geïnspireerd door een torpedo of zeppelin. Verschillende ontwerpers en producenten baseerden zich in de jaren dertig en later op de vormgeving van gestroomlijnde voertuigen. Na de oorlog kreeg deze 'oude' vormgeving opnieuw een moderne toets door in te spelen op het atoomtijdperk. De stofzuiger deed niet langer denken aan een torpedo, maar aan een raket. Het geheel bestaat uit het motorgedeelte op smalle metalen sleden en verschillende onderdelen. Origineel is er sprake van elf toebehoren, zijnde: een draaibare, soepele, met glansharen omsponnen rubberen slang, een rechte zuigbuis, een gebogen zuigbuis, een groot metalen combinatie mondstuk, een klein metalen mondstuk, een vloerborstel, een rubber meubelborstel, een spleetzuiger, een metalen droogverstuiver, een bus verdelgingsmiddel en een snoer met stekker. Hier ontbreekt enkel het verdelgingsmiddel.
Drie toebehoren voor de stofzuiger SZ175
Van Tussenbroek, Otto
Erres
Van der Heem
schooltas
University
Deze schooltas in kleur 'Thunder' kan op de rug en in de hand worden gedragen. De rugzak heeft verstevigde schouderbanden voor een hoger draagcomfort. Het Belgische Kipling werd opgericht in 1987 door Xavier Kegels, Paul Van de Velde en Vincent Haverbeke. Het bedrijf maakt opvallende en kleurrijke tassen en accessoires in nylon en kunststoffen vanwege de lichte en stevige kwaliteiten. Van 1989 tot 1997 was Sven Bullaert creatief directeur en ontwerper. Met een sterke focus op branding door een opvallend logo en pluchen aapjes bij elk product werd het bedrijf wereldwijd hip en populair in de jaren 1990.
Bullaert, Sven
Edegem
Kipling
polyamide
Forms From Flanders (Porto)
100 jaar vormgeving in Vlaanderen. Van Théophile Seyrig tot Maarten Van Severen
tas (houder)
Delicious
Deze schoudertas in de kleur 'Beetle' is licht, compact en voorzien van twee vakken afgesloten met ritsen. Het Belgische Kipling werd opgericht in 1987 door Xavier Kegels, Paul Van de Velde en Vincent Haverbeke. Het bedrijf maakt opvallende en kleurrijke tassen en accessoires in nylon en kunststoffen vanwege de lichte en stevige kwaliteiten. Met een sterke focus op branding door een opvallend logo en pluchen aapjes bij elk product werd het bedrijf wereldwijd hip en populair in de jaren 1990.
Cilindervormige vaas op voet
Deze sobere, moderne art-decovaas werd ontworpen in het zogenaamde 'atelier de fantaisie' van het Waalse keramiekbedrijf Boch Keramis, onder leiding van Charles Catteau. Het is voorlopig onduidelijk of Catteau de vaas zelf ontwierp, dan wel een van zijn ontwerpers, waaronder vanaf 1937 Raymond Chevalier. Het ontwerp met geabstraheerde empiremotieven behoorde tot een goedkopere productielijn van het bedrijf, vergelijkbaar met Luxval bij glasproducent Val-Saint-Lambert.
Chevalier, Raymond
La Louvière
Catteau, Charles Crépin Nicolas
vormgieten
Boch Frères Keramis
faïence
Cilindervormige vaas in houder
stoel
schrijftafel
Scolaro & Allievo
Dit meubel, dat een stoel met een tafeltje combineert, is het resultaat van Konstantin Grcics zoektocht naar manieren om actief te zitten. Het tafeltje kan onder meer dienen om les te volgen. Het ontwerp bestond in een kleine en een grote versie, vandaar de Italiaanse namen 'scolaro' en 'allievo' die verwijzen naar leerlingen van verschillende leeftijden. Dit exemplaar was een van de eerste en was te zien op de Biënnale Interieur in Kortrijk in 2000, de editie waarvan Grcic eregast was. Om die reden is aan het tafeltje een plexi plaat bevestigd met het logo en de website van de ontwerper erop.
Grcic, Konstantin
Berlijn
Montina
Treviso
multiplex
beukenhout
polymethylmethacrylaat
Kortrijk
Kast uit de eetkamer van Woning Geerardijn
In 1927 ontwierp Huib Hoste een woning en de aanpalende drukkerij Excelsior voor de familie Geerardijn in Sint-Andries, Brugge. Het museum bewaart naast een schrijftafel, deze eet- en woonkamermeubels van de woning. Het ensemble bestaat uit een eettafel, zes stoelen, twee armstoelen, een sofa, een zitbank voor in de hal, een salontafel en een kast. De meubels zijn opgebouwd uit verschillende verbonden vlakken en volumes, beschilderd in felle kleuren. De meubels tonen de invloed van de Nederlandse kunstbeweging De Stijl op Hostes werk. Hoste verbleef lange tijd in Nederland, waar hij de beweging leerde kennen, hoewel hij zelf nooit officieel lid was. Zelf zal hij hun ideeën wel minder radicaal toepassen. De meubels hebben een eigen, massieve, karakter en werden functioneel vormgegeven in de daarvoor bestemde ruimtes. In de jaren 1930, onder invloed van de internationale ontwikkelingen, zullen ook Hostes meubelontwerpen lichter worden en evolueren naar de industriële productie van stalen buismeubelen. Naast zijn architectonisch oeuvre maakte Huib Hoste ook tientallen interieurs, niet enkel als onderdeel van zijn architectuuropdrachten, maar ook als aanpassing van bestaande ruimtes.
Hoste, Huib
7 arts
Ensembles
Collectie in progress
Een meubel is ook een huis
Modernisme: Belgische abstracte kunst en Europa (1912-1930)
Art Nouveau en Art Deco uit België
100 jaar, 100 mensen, 100 objecten
Design Made in Belgium. 1900-1994
Art Deco Belgique 1920-1940 (Villeneuve-d'Asq)
Brussel 1920-1940. Avant garde architectuur.
De dolle jaren in België 1920-1930
Möbel aus belgiën. Ab Henry van de Velde bis heute.
zitbank (meubilair)
Zitbank uit het personeelsrestaurant van de hoofdzetel van de Generale Bank
De interieurarchitect Christophe Gevers richtte tijdens de jaren 1960-1970 verschillende Brusselse restaurants in. Deze interieurelementen ontwierp hij voor het personeelsrestaurant van de hoofdzetel van de Generale Bank aan de Warandeberg in Brussel. Het driesterrenrestaurant met selfservice, zo'n 2700 m² groot, bevond zich op verdieping -2 van het gebouw en bestond uit vijf restauratiezones, elk met hun eigen sfeer maar allemaal opgevat in warme materialen en kleuren. Structuren en sculpturen in hout, bamboe, staal en natuursteen bakenden de zones af. Daarnaast waren er de 'free flow' buffetzone, een cafetaria met zit- en staanplaatsen, een salon en een vestiaire met gestileerde stalen bomen. Gevers voorzag 13 zitbanken voor het restaurant, waarvan de lengtes volgens het bestek van het project schommelden tussen 4m50 en 8m77. Er waren twee types, een dat tegen de muur was gemonteerd (type A) en een met een L-vormige voet dat tegen de plantenbakken leunde (type B). Dit exemplaar is van het type A en meet 5m30. De zitting rust op vier zwart gelakte metalen T-stukken op houten voetjes (Merbeau) en met stoppen aan de zichtbare uiteindes. Van de zitting en de rugleuning in gevernist eikenhout lopen de binnenste planken taps toe.
Gevers, Christophe
Ohain
ledikant
Lichtblauw kinderbed
Dit kinderbed werd beschilderd in een blauwe kleur. Of deze kleur origineel is, is niet duidelijk. De ontwerper Albert Van huffel liet wel meubels in een opvallende kleur te laten vervaardigen. Zo werden de meubels die hij maakte voor de familie Behn te Ninove vermoedelijk in wit en geel vervaardigd. Het museum bewaart ook een (witgeschilderde) wastafel die mogelijk tot eenzelfde ensemble behoorde.
kapstok
Kapstok van een kinderslaapkamer met groen
Deze meubels vormen samen een kinderkamer. Samen vormen ze via de kleurvlakken en de combinatie van eerder zware volumes één geheel. Opvallend zijn ook de afgeronde hoeken. Het gebruik van de kleurvlakken doet daarbij denken aan het kleurgebruik bij de Nederlandse kunstbeweging De Stijl, wat bijvoorbeeld Huib Hoste ook toepast in zijn meubelen voor Woning Geerardijn, ook bewaard in het museum.
Stoel van een kinderslaapkamer met groen
poef
Poef van een kinderslaapkamer met groen
onderdeel
Set van meubelbeslag met vogels
Set met drie sleutelplaten en twee onderdelen van ladetrekkers met vogels.
Opengewerkte symmetrische sleutelplaat met twee vogels
koperlegering
Twee sleutelplaten met mascaron
Meubelbeslag met acanthus
Bovenop dit beslag werd een knop bevestigd.
koper
Meubelbeslag met voeten
Tegenover deze voeten die onderaan een meubel werden bevestigd, werden bovenaan koppen bevestigd. Het museum bewaart ook een tweede identieke object.
Onderdeel van meubelbeslag met twee voeten
Opengewerkt symmetrisch meubelbeslag met rocaille
Meubelbeslag met portretmedaillons
Waarschijnlijk was er een greep bevestigd tussen de twee medaillons.
Puntig meubelbeslag met tulpen
De drie stukken samen vermoedelijk deel uit van één versiering.
Symmetrische sleutelplaat met meermannen
sierbeslag
Sierelement met bloemenkrans
Vier sierelementen met bloemenkrans
Set van vier sleutelplaten en een ladetrekker met fijne gravures
Op deze sleutelplaten zijn de vijlsporen duidelijk zichtbaar. Het beslag werd vervaardigd uit een gegoten plaat die werd bijgewerkt. De stempelversiering is ingeslagen.
Sleutelplaat met fijne gravures met cirkels
Set van driehoekig meubelbeslag met rocaille
Set van meubelbeslag met fabeldier
Twee onderdelen van een ladegreep
Twee ladegrepen met guirlande en strik
Ladegrepen zoals deze kunnen onderdeel geweest zijn van een meubel. Er moeten er dan minstens twee samen aan het meubel bevestigd zijn.
Opengewerkt meubelbeslag met engelenkopjes
Driehoekig meubelbeslag met engelenkopje
Opengewerkt meubelbeslag met engelenkopje
hoekbeslag
Twee hoekbeslagen met acanthus
Meubelbeslag met twee gespiegelde vrouwenfiguren met lauwerkrans en palmtak
De afbeelding van een lauwerkrans en palmtak staat symbool voor de overwinning.
Meubelbeslag met vrouwenfiguur met lauwerkrans en palmtak
Twee sierelementen met bladwerk
Het is moeilijk te achterhalen waartoe dit beslag onderdeel was. Deze sierstukken zijn mogelijk een wandarmatuur of onderdeel van een ander sierelement zoals een koets.
Meubelbeslag met rozet
Twee onderdelen van een ladegreep met fijne gravures
Tussen de twee onderdelen werd een greep bevestigd.
Onderdeel van een ladegreep met fijne gravures
Twee opengewerkte symmetrische ladegrepen met ramskop en vazen
Opengewerkte symmetrische ladegreep met ramskop en guirlandes
Opengewerkte symmetrische ladegreep met ramskop en vazen
Set van twee opengewerkte symmetrische sleutelplaten met ramskop en guirlandes
Een van de twee medaillons werd doorsneden door een sleutelgat. Blank gelaten medaillons konden ook gegraveerd worden, bijvoorbeeld met een wapenschild.
Opengewerkt symmetrisch meubelbeslag met ramskop en guirlandes
Opengewerkte symmetrische sleutelplaat met ramskop en guirlandes
Twee onderdelen van een ladegreep met rocaille
Tussen de twee onderdelen hoort een ladegreep.
Driehoekig meubelbeslag met rocaille
Dit meubelbeslag, een sierstuk, was vermoedelijk deel van een totaal sierpatroon van een kastbeslag.
Twee sleutelplaten met rocaille en bloemen
Sleutelplaat met rocaille en twee bloemen
Twee sleutelplaten met vogel en rocaille
Meubelbeslag met rocaille
Vier onderdelen van ladegrepen met centrale rocaille tussen twee bloemen
Onderdeel van een ladegreep met centrale rocaille tussen twee bloemen
Opengewerkte symmetrische sleutelplaat
Set van 6 ladetrekkers en 1 sleutelplaat met fijne gravures
Het beslag is versierd met fijne gravures. Mogelijk zitten ook de trekkers die op de plaatjes werden bevestigd nog in de verzameling van het museum.
Meubelbeslag met strikken
Vermoedelijk zijn dit plaatjes waartussen een ladetrekker werd bevestigd.
Verguld engelenkopje
Sleutelplaat met strik
Sierbeslag
Ladegreep met fijne gravures
Sleutelplaat met fijne gravures
Meubelbeslag met strik
wieg
Wieg uit de eigen woning van de ontwerper
De architect Cis Van De Velde ontwierp de meubels voor zijn eigen woning in de jaren 1960. Deze wieg was ervoor al in gebruik in het appartement waar de familie woonde. De wieg kan worden opgehangen aan de muur. De voorkant, in doorzichtig glas, zorgt ervoor dat de baby makkelijk in het oog kan worden gehouden en kan worden neergeklapt om de baby uit de wieg te tillen.
Van de Velde, Cis
Wilrijk
eikenhout
glas (materiaal)
ijzer
Heverlee
staande klok
Staande klok voor de Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst in Turijn
Voor de Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst te Turijn in 1902 richtte Georges Hobé in het Belgische paviljoen een eetkamer en werkkamer voor een landhuis in. Van de werkkamer, waarin deze klok stond opgesteld, is een ontwerptekening bewaard van Antoine Pompe. Het is echter niet zeker dat hij deze meubels daadwerkelijk ontwierp. Pompe werkte rond 1899-1900 als tekenaar voor Victor Horta en van 1899 tot 1903 voor Hobé. Daarna ging hij aan de slag als zelfstandig architect. De sobere lineaire vormgeving van het meubilair contrasteerde sterk met de ontwerpen van Horta, die ook in Turijn te zien waren. Het museum bewaart ook wandkasten, een zitbank en stoelen van hetzelfde ensemble.
Hobé, Georges
emaillak (materiaal)
brons
En Belgica, el Art Nouveau 1893–1905
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Esposizione d'Arte decorativa moderna
paraplustandaard
Paraplustandaard uit het personeelsrestaurant van de hoofdzetel van de Generale Bank
De interieurarchitect Christophe Gevers richtte tijdens de jaren 1960-1970 verschillende Brusselse restaurants in. Deze interieurelementen ontwierp hij voor het personeelsrestaurant van de hoofdzetel van de Generale Bank aan de Warandeberg in Brussel. Het driesterrenrestaurant met selfservice, zo'n 2700 m² groot, bevond zich op verdieping -2 van het gebouw en bestond uit vijf restauratiezones, elk met hun eigen sfeer maar allemaal opgevat in warme materialen en kleuren. Structuren en sculpturen in hout, bamboe, staal en natuursteen bakenden de zones af. Daarnaast waren er de 'free flow' buffetzone, een cafetaria met zit- en staanplaatsen, een salon en een vestiaire met gestileerde stalen bomen. De paraplustandaard stond vermoedelijk in de buurt van maar niet in de vestiaire. Hij rust op drie balkvormige voetjes die niet tot aan de randen komen, waardoor het volume lijkt te zweven. De bak die het water moest opvangen is open aan de korte zijden. Een ander interieuronderdeel in hetzelfde materiaal en dezelfde rode kleur, lijkt op basis van foto's te hebben gediend als leuning in de gang.
tafelgerei (objectnaam)
Jiwi
Om het belang van de bescherming van het Amazonegebied via gecertificeerd hout onder de aandacht te brengen, ontwikkelde Sep Verboom deze tafelset in samenwerking met de lokale gemeenschap van Pucallpa in Peru. Jiwi betekent zowel 'hout' als 'woud' in de lokale taal Shipibo-Conibo. De productie was enkel bestemd voor de lokale markt, met de bedoeling om de Peruanen bewust te maken van de problematiek van duurzaam bosbeheer. 80 % van het Peruaanse hout wordt verbruikt op de binnenlandse markt, maar slechts 5 % ervan is gecertificeerd. Op de onderkant van de vier onderdelen van Jiwi staan daarom inscripties die een antwoord geven op de vragen 'wat?', 'wie?', 'waar?' en 'hoe?'. Samen tonen ze de kleine impact van dit product op zijn omgeving. Om het verhaal ook in het buitenland kenbaar te maken, maakte Verboom een bijhorende publicatie. Jiwi kwam tot stand in samenwerking met de Peruaanse ngo Aider en de Belgische organisatie BOS+ in het kader van het sociaal-ecologische project 'Maakbaar'. De set is het enige exemplaar buiten Peru en werd eerder getoond in 2019 tijdens de bijdrage van Belgium is Design aan de Designweek van Milaan en op de herneming van deze expo in het museum.
Verboom, Sep
Pucallpa
Muñoz Blas, Arsenio
CiteIndigena
Belgian design: generous nature
Schaal van de tafelset Jiwi
Het benoemen van de houtsoort op de onderkant van de schaal geeft het antwoord op de vraag 'wat?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
draaien (draaibank)
cumaru
Vaas van de tafelset Jiwi
Het benoemen van het handwerk op de onderkant van de vaas geeft het antwoord op de vraag 'hoe?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
Kommetje van de tafelset Jiwi
Het benoemen van het samenwerkingsverband op de onderkant van het kommetje geeft het antwoord op de vraag 'wie?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
pot
Potje van de tafelset Jiwi
Het benoemen van de plaats van productie op de onderkant van het potje geeft het antwoord op de vraag 'waar?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
bak
Plantenbak met boompjes uit het personeelsrestaurant van de hoofdzetel van de Generale Bank
De interieurarchitect Christophe Gevers richtte tijdens de jaren 1960-1970 verschillende Brusselse restaurants in. Deze interieurelementen ontwierp hij voor het personeelsrestaurant van de hoofdzetel van de Generale Bank aan de Warandeberg in Brussel. Het driesterrenrestaurant met selfservice, zo'n 2700 m² groot, bevond zich op verdieping -2 van het gebouw en bestond uit vijf restauratiezones, elk met hun eigen sfeer maar allemaal opgevat in warme materialen en kleuren. Structuren en sculpturen in hout, bamboe, staal en natuursteen bakenden de zones af. Daarnaast waren er de 'free flow' buffetzone, een cafetaria met zit- en staanplaatsen, een salon en een vestiaire met gestileerde stalen bomen. De plantenbak bestaat uit tien aan elkaar geschroefde stalen platen. In het bovenste deel ligt een houten plank waarin kokers met verlichting en een groep boompjes werden gemonteerd. De bak vormde een hoek met een identiek maar nog langer exemplaar (dat niet verworven werd voor de collectie), ongeveer in het midden van het restaurant. Samen vormden ze een halfopen restauratiezone waarin tafels voor vier en tafels voor zes personen stonden opgesteld. Volgens het bestek van het interieurproject was de compositie met de boompjes een ontwerp van de firma Etablissements Van Den Broucke.
Etablissements Van Den Broucke
staal (materiaal)
klei
interieur (objectnaam)
Winkelinterieur uit L'Art Décoratif Céline Dangotte
Dit winkelinterieur (een vitrinekast, een kastwand met schouw, een kastwand met zitbank en een tafel) werd ontworpen door de Gentse architect Albert Van huffel in opdracht van Céline Dangotte nadat zij in 1912 de interieurzaak van haar overleden moeder overnam. De winkel verhuisde toen naar de Guldenvlieslaan nummer 65 te Brussel. Op hetzelfde moment ontwierp Van huffel ook een nieuw monogram voor de zaak. Dangotte en Van huffel leerden elkaar waarschijnlijk kennen op de Wereldtentoonstelling van Gent in 1913 waaraan ze beiden deelnamen. Het interieur van de winkel was voor Van huffel de eerste opdracht in samenwerking met Dangotte, met wie hij vanaf 1914 geregeld zal samenwerken. In de periode 1918-1920 was hij zelfs artistiek directeur van de zaak en verhuisde Van huffel van Gent naar Brussel. Zijn opdracht voor de Basiliek van Koekelberg vanaf 1920 zorgde ervoor dat de samenwerking minder intens werd. Dangotte zal ook andere ontwerpers rond zich verzamelen, zoals Mabel Sarton en Oscar Van de Voorde. De winkel verkocht meubels (en gehele interieurs), textiel en andere gebruiksvoorwerpen en interieurelementen en stond ook bekend voor het aanbod aan etnische kunst. Het interieur werd ingepast in een bestaand pand. De meubels, bedoeld om het koopwaar uit te stallen, toonden ook de stijl en kwaliteit die klanten konden verwachten bij een bestelling. Waarschijnlijk werden de (vaste) meubels ontworpen als kasten voor textiel. Het winkelinterieur is onvolledig. Zo bewaart het museum bijvoorbeeld enkel de deuren maar geen bijhorende kasten. Er was ook een vierde kast in dezelfde ruimte die werd afgesloten met gordijnen. Deze wordt niet bewaard. Van huffel ontwierp mogelijk in 1930 opnieuw een interieur voor de nieuwe winkel aan de Charleroisesteenweg. Het is onduidelijk of het interieur van de vorige winkel aan de Guldenvlieslaan mee verhuisde en werd aangepast.
Debeuf, Jozef
Beekaert, Alphonse
Weymeersch - De Metsenaere, Gustave
D. La Porte Söhne
Wuppertal (Duitsland)
Albijn, Arthur
Schulze, Emile
Scauflaire, Nicolas
Ysabie, Achilles
Van Hoorebeke, Achille
Louis Hermmann
Dresden
deurkruk
dummy
Signet Handle
De eerste generaties van het Brusselse familiebedrijf Maison Vervloet, opgericht in 1904, legden een omvangrijke verzameling aan van modellen van kunstbeslag. Sinds het bedrijf in 2017 een doorstart maakte, werkt het vaak samen met architecten om nieuwe ontwerpen op de markt te brengen. Signet Handle van de Amerikaanse architect Adam Miller is momenteel nog in ontwikkeling. Er bestaan drie prototypes, respectievelijk afgewerkt in gepolijst nikkel, geolied brons en 'antiek messing'. De dummy is ge-3D-print in hars.
Miller, Adam
Los Angeles
Maison Vervloet
Sint-Jans-Molenbeek
Kapstok met paraplubak
In 1856 slaagde Michael Thonet met zijn bedrijf Gebrüder Thonet erin zijn methode om hout te buigen te patenteren. Het museum bewaart onder andere een schommelstoel en de caféstoel nr. 14. Ook kapstokken met of zonder paraplubak kenden een grote verspreiding. De afdruipbak onder de paraplustaander ontbreekt.
Gebrüder Thonet
Wenen
Loppem
Stoel nr. 17
In 1856 was Michael Thonet met zijn bedrijf Gebrüder Thonet erin geslaagd zijn methode om hout te buigen te patenteren. Deze stoel nummer 17 zou het eerste stoelontwerp door Thonet geweest zijn dat meteen in massief gebogen hout werd gemaakt en waarvan er dus geen eerdere gelamineerde versies gekend zijn. De stoel werd in losse stukken gemaakt om later in elkaar te worden gezet als een bouwpakket. De vorm van de rugleuning zou geïnspireerd zijn op de raampartijen van het Londense Crystal Palace, waar in 1851 de eerste wereldtentoonstelling plaatsvond. De stoel nummer 16 is gelijkaardig, maar heeft twee ovalen in de rugleuning. Het rietwerk op de rug is origineel, maar dat op het zitvlak werd vernieuwd.
riet
zetel
Twee zetels met oranje bekleding
Het zware volume van deze zetels is opgebouwd met uitgesproken houten frames. De zitmeubels hebben nog hun oorspronkelijke bekleding. De twee zetels werden gebruikt als model voor de zetels van het praatprogramma over literatuur dat door de bibliotheek van Gent wordt georganiseerd: Paarse Zetel. Schrijvers praten daarin over wat hen zoal bezig houdt. De keuze voor paars bekleedde zetels gaat terug op de paarse zetels die de Gentse schrijver Maurice Maeterlinck had in zijn villa Orlamonde in Nice.
Kop en schoteltje van het servies 'Teema'
Deze blauwe kop met schoteltje maakt deel uit van het servies ‘Teema’ van Kaj Gabriel Franck uit 1981. Teema is een herwerking van zijn populaire servies ‘Kilta’ uit 1952. Anders dan een traditioneel servies met opgelegde functies gaf Kilta aan de gebruikers de vrijheid om een eigen servies samen te stellen. De moderne serviesonderdelen waren daarenboven multifunctioneel: ze konden gebruikt worden om te koken, te serveren of voedsel in de koelkast te bewaren. De productie van Kilta eindigde in 1974. Zijn opvolger ‘Teema’ had licht aangepaste vormen, maar verscheen in dezelfde kleuren: wit, blauw, geel, donkergroen en zwart. Het vitro porselein maakte het nieuwe servies bestendiger tegen temperatuurverschillen.
Franck, Kaj Gabriel
Helsinki
Arabia
Twee vazen in art-decostijl
Deze twee vazen zijn beschilderd met een art deco-patroon van geabstraheerde bloemen. Het zwart vormt een sterk contrast met de lichtgrijze, ongeglazuurde klei. Daarnaast zijn bepaalde vlakken in roze of zwart geschilderd. Ook de vormgeving van de vazen zelf sluit aan bij de art deco-stijl. Deze stukken werden vervaardigd door de Faïencerie de Saint-Ghislain en beschilderd door de keramist Émile Lombart. Lombart was een echte selfmade man die in de jaren 1870 begon als leerling in een porseleinfabriek en zich geleidelijk opwerkte. In de jaren dertig had hij grotendeels de artistieke leiding over de Faïencerie de Saint-Ghislain. Zijn oeuvre omvatte zowel traditionele keramiek met landschappen als modernere stukken, zoals deze vazen. Voor dergelijke ontwerpen werkte hij regelmatig samen met de socialistische politicus en keramist Marius Renard, al is het onduidelijk of deze exemplaren uit zo’n samenwerking voortkwamen. Enkele vazen van hetzelfde met gelijkaardige motieven werden in 1935 tentoongesteld in het paviljoen van Faïencerie op de wereldtentoonstelling in Brussel.
Lombart, Emile
Saint-Ghislain
vergulden
Faïencerie de Saint-Ghislain
keramiek (materiaal)
verf
Namen
Vaas in art-decostijl
Deze vaas is beschilderd met een art deco-patroon van geabstraheerde bloemen. Het zwart vormt een sterk contrast met de lichtgrijze, ongeglazuurde klei. Daarnaast zijn bepaalde vlakken in roze of zwart geschilderd. Ook de vormgeving van de vaas zelf sluit aan bij de art deco-stijl. Dit stuk werd vervaardigd door de Faïencerie de Saint-Ghislain en beschilderd door de keramist Émile Lombart. Lombart was een echte selfmade man die in de jaren 1870 begon als leerling in een porseleinfabriek en zich geleidelijk opwerkte. In de jaren dertig had hij grotendeels de artistieke leiding over de Faïencerie de Saint-Ghislain. Zijn oeuvre omvatte zowel traditionele keramiek met landschappen als modernere stukken, zoals deze vaas. Voor dergelijke ontwerpen werkte hij regelmatig samen met de socialistische politicus en keramist Marius Renard, al is het onduidelijk of dit exemplaar uit zo’n samenwerking voortkwamen. Enkele vazen van hetzelfde met gelijkaardige motieven werden in 1935 tentoongesteld in het paviljoen van Faïencerie op de wereldtentoonstelling in Brussel.
Veld van decortegels met (1) kruis met klavermotief en (2) kruis met klavermotief met klimmende leeuw
Tegelveld met veelkleurige drooggeperste steengoedvloertegels met 15 tegels met een kruis met klavermotief en 13 tegels met een heraldisch inlegdecor met centraal een klauwende gekroonde leeuw op een schild, waarrond een kruis met klavermotief Deze set tegels werd gerecupereerd uit een huis op de hoek van de Hoogpoort en de Borluutstraat in Gent.
Twee decortegels met geometrisch patroon
Léon De Smet & Cie
Lille (Frankrijk)
Le Carreau de Canteleu
steengoed
Decortegels met bloemen en takjes
Vier tegels met vier verticale stroken waarin bloemen en takjes. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Deel van decortegel met ruiter
Figuurtegel met centraal een ruiter en een spin als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw.
Decortegels met ranken en roosterwerk
Vier tegels met een diagonaal ornamentdecor met ranken en roosterwerk. Handmatig beschilderd in paars.
Decortegels met rozeveren
Vijf tegels met een diagonaal ornamentdecor met rozeveren of acanthusblad (verzamelnaam). Handmatig beschilderd in paars. Bij dit type decor vormt het grootste hoekmotief meestal het centrale motief bij een tegelveld van vier tegels.
Decortegels met servetster
Vijf tegels met een diagonaal ornamentdecor met servetster. Handmatig beschilderd in blauw. Bij dit type decor vormt het grootste hoekmotief meestal het centrale motief bij een tegelveld van vier tegels.
Decortegels met bloemruitjes
Drie tegels met een ornamentdecor met diagonale lijnen waardoor kwadranten worden gevormd waarin telkens een bloem. Handmatig paars beschilderd in paars.
Decortegels met ruitpatroon en bloemetjes
Drie tegels met een ornamentdecor met diagonale lijnen die fijne blauwe streepruitjes en witte ruitjes waarin bloemetjes vormen. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Decortegel met ruitpatroon en bloemetjes
Decortegels met imitatie schildpad
Drie schildpadtegels, gemaakt door gevormde tegels te voorzien van een laag witbakkende engobe en daarop mangaan- of ijzerhoudende druppels engobe of verf te spatten. Deze tegels werden vaak achter een haardvuur aangebracht. Op de donkere tegels viel de roetaanslag minder op.
spatten
engobe (klei)
Decortegels met ruitpatroon
Drie tegels met een ornamentdecor met diagonale lijnen die kwadranten vormen. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Decortegels met kwartrozet
Drie decortegels met centraal witruimte en een kwartrozet als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw.
haardtegel
Decortegels met raders
Zes Vlaamse haardtegels die per vier samengevoegd een tandrad vormen, worden radertegels genoemd. Izegem had de 18e eeuw een eigen productie van aardewerktegels, met een aantal typische kenmerken. Izegemse tegelmakers waren bijvoorbeeld bij de eersten om de typische aardetinten aan te vullen met groene accenten (bij de Izegemse radertegels zijn de cirkelvormen meestal groen). Ook waren hun tegels een tikkeltje kleiner dan hun soortgenoten uit andere streken.
Izegem
randtegel
Decortegels met roos
Twee tegels met een ornamentdecor met centraal een roos in een vierkante omlijsting. Randhoek(tegel). Handmatig beschilderd in paars.
haardsteen
Decorstenen met bloemen
Twee tegels met een decor in reliëf voorzien van een dubbele ruit met bloemen telkens gevat in een cirkel.
Antwerpen (provincie)
kacheltegel
Fragmenten van een keramische tegelkachel
Voor de verwarming van voorname huizen werd vanaf de 15e eeuw gebruik gemaakt van tegelkachels (ook wel kachelovens genoemd). Dit zijn kachels opgebouwd uit keramische tegels die langzaam de warmte afgeven. Ze waren tegen een muur gebouwd en werden via een stookgat vanuit een ander vertrek gestookt . Het is een traditie die in de 13e eeuw in Centraal-Europa is ontstaan en zich langzaam heeft verspreid over West-Europa. De kacheltegels waren meestal rijk gedecoreerd. Deze onderdelen werden met de hand, polychroom beschilderd.
Fragment van een keramische tegelkachel, lijsttegel
Zwitserland
Fragment van een keramische tegelkachel, lijsthoektegel
Fragmenten van een keramische tegelkachel, lijsttegels
Vaas in glas met decor van vlinder en bloemen
Licht conische vaas met dikke bodem in transparant, kleurloos glas. Op de wand is een decor aangebracht met een vlinder naast een tak met bladeren en een bloem. Daarboven, juist onder de rand is er een reeks kleine ovalen. De stijl en het materiaalgebruik passen binnen de Scandinavische productie van glaswerk met een monochroom, gegraveerd decor.
glasblazen
blazen (modelleren)
graveren (inkerven)
Zweden
legaat
Den Haag
sokkel
Twee vazen 'Magnolia'
Deze twee kleine zilveren vazen zijn versierd met een kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van de vaasjes is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd.
Wolfers, Philippe
metaalbewerken
emailleren
zilver
marmer
Katagami Style. Paper Stencils and Japonisme
Collectiepresentatie (situatie 2008)
De dynastie Wolfers. Meesters in zilver
Van Belle époque tot art nouveau. Belgisch zilver 1868-1914.
Uit de reserves. Aspecten van de art nouveau-verzameling
Venezia e la Biennale. I percorsi del gusto.
Philippe und Marcel Wolfers. Art Nouveau und Art Déco aus Brüssel
Les feux de l'Art Nouveau. (België) Diverse musea uit Japan
Glas van 1900 tot heden. Een selectie uit de collectie
Van Nu en Straks. Belle Epoque in Vlaanderen.
Art Nouveau België. Europalia 80 / België 150
150 jaar kunstnijverheden in België 1830-1980
Belgian art 1880-1914
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst
Philippe Wolfers. Juwelen; zilver, ivoor, kristal (1858-1929)
Art Nouveau in Belgium and France
Philippe Wolfers 1858-1929 Précurseur de l'Art Nouveau. Statuaire. Exposition rétrospective
Dit is de sokkel die later werd bijgemaakt omdat de originele sokkel verloren is gegaan